________________
तु साहणे पावती भवे मूलं । अणवटुप्पो सेट्ठीणं, दसमं च निवस्स कयितम्मि ॥७॥ आरक्षकपुरुषाणां कथने मूलं प्रामोति, श्रेष्ठिनः कथने अनवस्थाप्यं भवेत् , नृपस्य कथने दशम-पाराश्चिकम् ।। ७॥ एते संयतानां संयतीनाश्च परस्परं कण्टकोद्धरणे दोषा उक्ताः, अथासंयतैरसंयतीभिश्व कण्टकोद्धरणं कारयताम् दोषानाह-एए चेव य दोसा असंजतोकाहिं पच्छकम्म च । गिहिएहिं पच्छकम्म तम्हा समोहिं कायत्वं ॥८॥ एते एव दोषा असंयतिकाभिः कण्टकोदरणं कारयतो मन्तव्या, पश्चातकर्म चाप्कायेन हस्तप्रक्षालनरूपं तासु भवति गृहिभिस्तु कारयतः पश्चातकर्म भवति न पूर्वोक्तदोषा अव: श्रमणैः श्रमणानां कण्टकोद्धरणं कर्त्तव्यम् ॥ ८॥ अत्र पर आह-एवं सुत्तं अफले, सुत्तनिवातो तु असति समणागं । गिहि १ अ. ण्णतिथि २ गिहिणी ३-परउत्थिगिणी तिविहभेदो ॥९॥ यदि संयतीभिः न कारयितव्यम तत एवं सूत्रमफलं पामोति, मूरिराह-सूत्रनिपातः श्रमणानामभावे मन्तव्यः । तत्र च प्रथमं गृहिभिः कण्टकोद्धरणं कारणीयम्, तदभावेऽन्यतीथिकैस्तदप्राप्तौ गृहस्थाभिस्तदभावे परतीथिकाभिरपि कारयितव्यम्, एषु च प्रत्येक त्रिविधो भेदः, तद्यया-गृहस्थः त्रिविधः पश्चात्कृतः श्रावको यथा भद्रकश्च, एवं परतीथिकोऽपि त्रिधा मन्तव्यः, गृहस्था परतीथिकी च त्रिविधा स्थविरा मध्यमा तरुणी भवति, तत्तत्र गृहस्थेन कारयन् प्रथमं पश्चात्कृतेन ततः श्रावकेण ततो यथा भद्रकेणापि कारयति, स च कण्टकाकर्षणानन्तरं प्रज्ञापनीयो मा हस्तपक्षालन कार्षीः, एवमुक्ते यद्यसौ अशौचवादी तदा इस्तं हस्तेनैव पोञ्छति प्रस्फोटयति वा । अथ शौचवादी | ततः॥९॥ जतिसीसम्मि न पुंछति, तणुमोत्तेमु व न वावि पप्फोडे । तो से अनेसिंऽसति, दवं दलगी उ मा दगं घाते
॥१०॥ शौचवादी यदि हस्तं शीर्षे वा तनौ वा पोतेषु वा वस्त्रे न पोञ्छति न वा प्रस्फोटयति गृहे मनो हस्तं प्रक्षाल
