________________
गच्छा
चार
॥८४॥
わたしがいいんだ。
मुद्धवियडं ३ । ४ । वासावा. विकिट्ठभत्तियस्स भिक्खुस्स कप्पइ एगे उसिणवियडे पडिगाहित्तए से वि य णं असित्ये नो वि य णं ससित्थे ।। वासावा० भत्तपडिआइक्खियस्स कप्पइ एगे उसिणवियडे पडिगाहित्तए, से वि य णं असित्ये नो चेव णं ससित्थे, से वि य णं परिपूए नो चेव णं अपरिपूए, से वि य णं परिमिए नो चेव णं अपरिमिए । ६।" 'सबाई पाणगाई 'ति पानैषणोक्तानि वक्ष्यमाणानि वा नबोत्स्वेदिमानि, तत्रोत्स्वेदिम-पिष्टनल पिष्टभृतहस्तादिक्षालनजलं वा १, संस्वेदिम संसेकिम वा-यत्पर्णायुक्ताल्यसीतोदकेन सिच्यते तत् २, चाउलोदक-तंदुलधावनोदकं ३, तिलोदक-महाराष्ट्रादिषु निस्वचिततिलधावनं जलं ४, तुपोदकं-बीह्यादिधावनं ५, यवोदक-यवधावन ६, आयामको-प्रश्रावणं ७, सौवीरं-काशिकं ८, शुद्धविकट-उष्णोदकं वर्णान्तरादिप्राप्तं शुद्धजलं वा केवलोष्णं तु उसिणवियड इत्यनेनैवोक्तमिति । 'एगे उसिणविअडे' ति । एकमुष्णोदकं तदप्य सिक्थ, यतः प्रायेणाष्टमोद्धर्व तपस्विनो देह देवताधितिष्ठति, भत्तपडि प्रत्याख्यातभक्तस्यानशनिन इत्यर्थः । तथा हरीतकीप्रभृतिफलादिभिरपि जलं प्रासुकं स्यात् । यत उक्तं श्रीबृहत्कल्पप्रथमोद्देशकभाष्ये-"तुबरे फले अ पत्ते, रुक्खसिलातप्पमद्दणाईसु । पासंदणे पवाए, आयवतत्ते वहेयवहे ॥१॥" अध्वनि वर्तमानैः कामिकादिपासुकपानकाऽप्राप्तावीदृशानि पानकानि गृहीतव्यानि । तद्यथा-तुंबरफलानि-हरीतकीपभृतीनि तुंबरपत्राणि-पलाशपत्रादीनि तैः परिणामितं, तथा 'रुक्खे' ति वृक्षकोटरकटुकफलपत्रादिपरिणामितं, एवंविधस्याभावे 'सिल' ति शिलाजतुभावितमित्यादि, एतच्च निशीथभाष्यपीठेऽप्यस्ति इति । गाथाछन्दः ॥ ७८ । | जत्थ य सूलविसूइय-अन्नयरे वा विचित्तमायके। उप्पण्णे जलणुज्जालणाइ, कीरइन मुणि तयं गच्छं७९
॥८४॥
