________________
गच्छा चार
॥६३॥
व्याख्या — यत्र च गणे आर्याणामेव साध्वीनामेव कल्पते इत्यार्याकल्पः - साध्यानीताहार इत्यर्थः, प्राणत्यागेऽपि - मरणागमनेऽपि रोरदुर्भिक्षे - दारुणदुष्काले न च नैव परिभुज्यते साधुभिरिति शेषः, कथं सहसा -ऽविमृश्य संयमस्य विराधनाऽविराधने यतः - सर्वत्र संयममेव रक्षेत्, संयमे च तिष्ठति आत्मानमेव रक्षेत्, आत्मानं च रक्षन् हिंसादिदोषाद् मुच्यते, मुक्तस्य च प्रायश्चित्तप्रतिपश्या विशुद्धिः स्यात् न च हिंसादिदोषप्रतिसेवन कालेऽप्यविरतिः तस्याऽऽशयविशुद्धतया विशुद्धपरिणामत्वात् । उक्तं चौधनिर्युक्तो ८१ गाथायां - " सव्वत्य संजमं संजमा उ अप्पाणमेव रक्खेज्जा । मुच्चइ अइवायाओ,
वि सोही न याविरई ॥ १ ॥ " ततो विमृश्य परिनुज्यतेऽपि अर्णिकापुत्राचार्यैरिव, यदाह - “अन्नियपुत्तायरिओ, भत्तं पाणं च पुष्पचूलाए । उवणीयं भुंजतो, तेणेव भवेण अंतगडो || १ || " हे गौतम! स गच्छो भणितः, सूत्रे नपुंसकत्वं प्राकृतत्वादिति । अणिकापुत्राचार्यसम्बन्धवायम् - अत्थि इह भरहवासे, बहुभद्दा पुप्फभद्दिया नयरी | जसु परिसरं मि defra, ass सुपयोहरा गंगा ॥ १ ॥ तत्थासि सकुलकेऊ, रिजकुलकेऊ अ पुप्फकेउनिवो । जस्स करेsसी रेहइ, विजयसिरीवेणिदंड व ॥ २ ॥ सुद्धमई हंसगई, विणयवई नयवई सुसीलवई । देवगुरुविहिअपणई, तस्स पि आसि पुप्फवई ॥ ३ ॥ बिसयहमणुहताण, ताण मिहुर्णं मणोहरं जायं । तणओ अ पुप्फचूलो, तणया पुण पुप्फचूला य ॥ ४ ॥ समगं रममाणाणं, समरूवाणं पवट्टमाणाणं । निश्वमपिम्मपराणं, वाणं वच्चैति दिअहाई ॥५॥ कइया विकामलीला - वणम्मि तारुण्यंमि वहू॑ता । ते नियवि निवो निअमाणसंमि इअ चिंतिउँ लग्गो ॥ ६ ॥ जइ एयाण परूप्पर, पिम्मपराण समाणरूवाणं । कहवि हु कीरइ विरहो, ता णूणममंगलं हुआ ॥ ७ ॥ तो एयाणं करगह- मंगलकरणम्मि निम्मिए संते ।
।
वृतिः
॥६३॥
