________________
वृत्ति
ववगयचुयचावियचत्तदेहं च फासुयं च न निसज्जकहापओयणक्खासुओवणीयंति न तिगिच्छामंतमूलभेसाल शान वि०
। प्रथम प्रश्न०व्या० क्रीतं प्रामित्यकं परिवर्तनं अभ्याहृतं उद्भिद्यं मालापहृतं आच्छेद्यमनिसृष्टः मध्यवपूरकस्याद्योभेदश्चेत्येवंरूपा विशोधिकोटिः । विशुख्य- वारे ति शेषं शुद्धभक्तं यस्मिन् उद्धृत्ते यद्वा विशुद्ध्यति पात्रमकृतकल्पत्रयमपि यस्मिन्नुझिते सा विशोधिकोटिः उक्तं च
विशोधि 'उद्देसियंमि नवगं उवगरणे जं च पूइयं होइ । जावंति य मीसगयं, अज्झोयरए य पढमपदं॥१॥
अविशोधि ॥३६॥ परियट्टिए अभिहडे, उन्भिन्ने मालो हडे इय । अच्छिज्जे अणिसिढे पाउयर कीयपामिचे॥२॥
कोटिसुहमा पाहुडिया विय, वियग[हविय]पिंडो य जो भवे दुविहो । सम्बोवि एस रासी, विसोही कोडी मुणेयव्वा ॥
स्वरुपम् | इह च भिक्षामटता पूर्व पात्रे शुद्धभक्तं गृहीतं, ततस्तत्रैवाऽनाभोगादिकारणवशात् विशोधिकोटिदोषदुष्टगृहीतं कथमपि ज्ञातं, तथैतo द्विशोधिकोटिदोषदुष्टं मया गृहीतं, ततो यदि तेन विनाऽपि निर्वहति तहिं सकलमपि तद्विधिना परिष्ठापयति । अथ न निर्वहति ततो
यदेव विशोधिकोटिदोषदुष्टं तदेव तावन्मानं परिज्ञाय परित्यजति । यदि पुनरलक्षितेन सदृग्वर्णगंधादितया पृथग् परिज्ञातुमशक्येन ४ मिश्रं भवति, यथा द्रवेण तक्रादिना तदा सर्वस्यापि तस्य विवेकः, कृते च सर्वात्मना विवेके यद्यपि केचित् सूक्ष्मावयवा लगिता भवन्ति तथापि पात्रे अकृतकल्पेऽपि अन्यत् परिगृह्णन् शुद्धसाधुरेषणीयभोजीति त्यक्त]भक्तादेविंशोधिकोटित्वादिति अलं प्रसङ्गेन, एवमन्यमनुवक्ताऽपि शय्यातरपिण्डराजपिण्ड-अग्रपिण्ड कान्तार-दुर्भिक्ष-भक्तायनेकदोषाः शास्त्रान्तरादवसेयाः। अथ सूत्रप्रस्तुतं लिखामः। ॥३६॥
व्यपगताः पृथग्भूताः देयवस्तुसंभवा आगन्तुका वा कुम्यादयः च्युताः मृताः परतो वा देयवस्तु-आश्रिताः पृथिवीकायिपिण्डनियुक्ति पृष्ठ ११७ तमे ३९५ गाथावृत्तौ तिम्रो गाथाः
HAARAA-05AC%AE%
RECOROLAGAA%
