________________
प्रबण्याविधान
जन्तुषु । तपः स्वशक्त्या मुनिदानमञ्जसा, सावकैः कार्यमिदं हि नित्यशः ॥ १२ ॥ न भिल्लपल्लीषु न चौरसंश्रये, न पार्वती है येषु जनेषु संकटे । न हिंस्रदुष्टाश्रयलोकसन्निधौ, कुसङ्गतिः श्राद्धजनस्य निन्दिता ॥ १३ ॥ इति श्रावकाष्टकम् ॥
॥
५
॥
RAKAIRANKAR
॥ अथ धर्माष्टकम् ८॥ शीलेन पत्नी हय दानं पंचै सेतुर्न राज्ञा वषि भवाहितो । औदार्यसत्वो यदि धर्म धर्मो, धर्माज धर्मो नाप यन्न यत्न | हिमा वृषाष्टकम् ॥ १ ॥ शीलेन नारी विनयेन शिष्यो, घनेन वर्षा जलदो जलेन । कुलं सुपुत्रेण यथैव भाति, परोपकारेण तथैव | धर्मः ॥ २ ॥ पनी प्रेमवती सुतः सविनयो भ्राता गुणालङ्कृतः, स्निग्धो बन्धुजनः सखाऽतिचतुरो नित्यं प्रसन्नः प्रभुः। निर्लोभोऽनुचरः परार्तिशमने प्राप्तोपयोगं धनं, सद्धर्माभ्युदयेन सन्ततमिदं कस्यापि संपद्यते ॥ ३ ॥ इयगजघटासत्पादातोत्पताकरथोद्भटैर्यदिह नृपतिर्यानारूढः प्रयाति वृतो बलैः । निजसुचरितध्वानं शृण्वन् कृतं मधु माधवे, सुचरितमहाधर्मस्यैतत्फलं प्रकट जनाः ॥ ४ ॥ दानं सुपात्रे विशदं च शीलं, तपो विचित्रं शुभभावना च । भवार्णवोचारणसत्तरंडं, धर्म चतुर्दा मुनयो वदन्ति ॥ ५॥ पश्चैतानि पवित्राणि, सर्वेषां धर्मचारिणाम् । अहिंसा सत्यमस्नेहं (स्तेयं), त्यागो मैथुनवर्जनम् ॥ ६ ॥ सेतुः संसारसिन्धौ निविडतरमहाकर्मकान्तारवहिर्मिध्याभावप्रमाथी पृथुपिहिततमोदुर्गतिद्वारभागः । येषां निर्व्याजबन्धुर्भवति परभवासन
