________________
संदेह | र्लक्षं तस्मात् कृतसुकृतानां कृतमनुष्टितं सुकृतं धर्मो यैस्ते तथा तेषामेवकारोऽध्याहार्यः सुगुरूणां दटीका र्शन मेलापकः स्फुटं प्रकटं नवति व्यस्यार्थस्य समर्थनार्थ व्यतिरेकदृष्टांतमाचष्टे – कत्तोत्ति कुतो न कुतश्चिदित्यर्थः, निःपुष्पानां नाग्यहीनानां गृहे कल्पडुमोत्पत्तिः, तद्गृहकल्प डुमोत्पादतुल्यं सुगुरुदर्शनमतनाग्यवतामेव भवतीति भावार्थः ॥ १६ ॥ ननु यदमीषां सुगुरुदर्शनं कथमपि ननएवेत्याशंक्याद
१४
॥ मूलम् ॥ भवावि के नियकम्म – पय डपडिकूलया संन्या || जब सुसाहुविहारो । संभव न सिद्धिसुरककरो || ११ || व्याख्या - नवावि० भव्या अपि न केवलमनव्याः, केचिन्निकर्म प्रकृतिप्रतिकूलतया व्यात्मीयोग्रकर्मा वैषम्येण तत्रेत्यध्याहार्य, यत्तदोर्नित्यानि संबंधात्, तत्र प्रांतप्राये देशे संद्धता लब्धजन्मानोऽभवन् यत्र सुसाधुविहारः सुविहितसाध्वागमो न संभवति संयमाद्युपघातहेतुत्वान्न घटते सिद्धिसौख्यकर इति स्पष्टं ॥ १७ ॥ यथ सुगुरूणामसंगमे नव्यानां यत् स्यात्तदाह
॥ मूलम् ॥ - पवि हु तेसिं । सहम्मपसादज्जुयमाणं || सुगुरुणमदंसणन | संदेह
