________________
%A4%95%E0%
A5
टोऽन्यदा । विवेश पापस्तद्देशं पाटचरचमूवृतः॥३०॥ विज्ञाय तं समायांतं चन्द्रो धावद्भटान्वितः । गजं गुहागतं वीक्ष्य किमुदास्ते हि केशरी ॥ ३१॥ चन्द्रदर्शनमात्रेण नश्यन् कुंभः ससैनिकः । रुरुधे तटैः सद्यो लुब्धकैरिव शूकरः॥ ३२॥ मानस्तंभोऽप्यसौ कुंभो निकुम्भभयविह्वलः। तृणमादाय दशनैश्चन्द्रस्य पुरतोऽपतत् ॥ ३३ ॥ संवीक्ष्य प्रणतं कुम्भं चन्द्रोऽजनि रुषोज्झितः । कोपोऽवनामपर्यंतः कथ्यते महतामिह ॥ ३४ ॥ उत्थाप्य कुम्भमालिंग्यानीय च खामिनोऽन्तिकम् । देशप्रसादमाधाप्य चन्द्रः शीघ्रममूमुचत् ॥ ३५॥ तदादि स्फुरदादित्यमहसं शांतचेतसम् । चन्द्र खस्मात्वपुत्राचाधिकं मेने महीपतिः ॥ ३६॥ शूरः क्रूरात्मकोऽन्येवू
राज्यं लातुमनाः कुधीः । खतातहननोपायं चिन्तयामास चेतसि ॥३७॥ ततो निशीथसमये करेण कलयकानसिम् । यामिकान वंचयित्वा स विवेश नृपसद्मनि ॥ ३८॥ तातं पराङ्मुखं सुप्तं तीव्रास्त्रेण जघान सः ।
किं किं न कुर्वतेऽकार्य राज्यार्थ राजबीजिनः ॥ ३९॥ ततो नश्यन्नसौ देव्या जातजागरयेक्षितः। पूत्कृतं चढ़ा
नृपं हत्वा कोऽपि यातीत्युरुखरम् ॥४०॥ प्रति तं द्वारपालेषु प्रधावत्सु जिघांसया । प्रहारजर्जरः माह ताने मापृथिवीपतिः॥४१॥ रे रे नासौ निहन्तव्यः कस्यासाविति विद्यताम् । शरविद्धो मृगेंद्रो हि शरोत्पत्तिं विलोकते॥४२॥ आरक्षैः स नृपादेशात् जीवनग्राहि रंहसा । उपलक्ष्य च राज्ञोऽग्रे तत्स्वरूपं न्यवेदि च ॥ ४३ ॥ खांगजं मनुजखामी विदित्वा खविघातकम् । विदन्नवध्यं पुत्रत्वात्खदेशान्निरवासयत् ॥४४॥ आजुहावौष्टिकै राजा चन्द्रमुन्निद्रमोजसा। राज्याभिषेकमाधातुं तेऽपि जग्मुस्तदन्तिकम् ॥४५॥ जयसेनमथापछ्य साधं तैस्ता
*
