________________
चैत्यवन्दन-रा॥८३॥ ततश्च लज्जितोभोजभूपतिः सौष्ट्रिकान् द्रुतम् । धनपालाय संप्रेष्य, तं धर्म प्रत्यभाषत ॥८४॥ प्रातर्याव-IIलकवृत्तिः
त्प्रतीक्षख, धर्म! भोजेन वांछितम् । पूरये धनपालेन, विवादस्य विधापनात् ॥८५॥ प्रातस्तैरौष्ट्रिकैः सार्थ, धनपा-18 ॥९॥ ले समागते। भूपाल:सपरीवारो, ययौ तत्संमुखःखयम् ॥८६॥ तत्समाकर्ण्य धर्मोऽपि, सकर्णो विस्मयान्वितः
भुञ्जानोऽश्रांतताम्बूलं, प्रदिदृक्षुस्तमभ्यगात् ॥८७॥ शुक्रजीवाविव व्योन्नि, साक् पुरीगो पुरान्तरा । इतश्च मिलितौ तौ द्वावित्थमन्योन्यमूचतुः॥८॥ गर्दभदन्त ? भदन्त ? नमस्ते, धर्मबुधो धनपालमनूचे । अथ धनपालकवि-18 स्तमवोचत्, कपिवृषणास्य ! वयस्य! सुखं ते ॥ ८९॥ धनपालस्ततः पौराधीशपौरपरीवृतः। महता विस्तरेण खवेश्मन्यागादपस्मयः ॥९०॥ धर्मस्तु धनपालस्यैकवाक्येनापि निर्जितम् । आत्मानं मन्यमानोऽन्तःकरणान्तर्व्य चिन्तयत् ॥ ९१॥ सरखतीप्रसादेन, विना नैष विजीयते । ततः सरखती तेन, स्मृताऽऽयाता तदन्तिके ॥१२॥ हस्तौ संयोज्य विज्ञप्तं, तेन श्रीभारतीप्रति ।मातः! कुरुप्रसादं मे, विजये येन तं वुधम् ॥९॥अथोचे भारती धर्म, धनपालो ममाङ्गजः। आदिमः कोविदो वत्स, द्वैतीयीको भवान् सुतः॥९४॥ अतस्त्वं धनपालेन, सोदर्येणेव मा कृथाः। वृथावादं च तं नत्वा, वत्स! गच्छ यथाऽऽगतम् ॥१५॥ इत्युक्तः सोऽथ वाग्देव्या, तिरोऽभूद्धर्मकोविदः। को हि क्षीणबलाप्राज्ञः, सङ्ग्रामे न प्रणश्यति ? ॥९६॥ प्रत्यूषे वादवेलायां, धनपाले नृपौकसि। आगते राट-|॥९६॥ नरैर्धर्मःसर्वत्रैक्षि नचैक्षत ॥१७॥ ततश्च धनपालः स्राक् धर्मप्रकटनेच्छया । कृत्वैकं नूतनं श्लोकं, पाठयामासिवा न जनान् ॥ ९८॥धर्मो जयति नाधर्मः, इत्यलीकीकृतं वचः। इदं तु सत्यता नीतं, धर्मस्य त्वरितागतिः॥९९॥
