________________
अपर्वपौषधः
श्रीप्रव. चनपरीक्षा ४विश्रामे ॥३७९॥
RIMIT
_पडिकमणं पच्छित्तं रयणीदिणपमुहपावसंबंधी । तद्दिटुंतो संवररुवे कह पोसहे जुत्तो? |८४॥
प्रतिक्रमणं-रात्रिकदेवसिकपाक्षिकचातुर्मासिकसांवत्सरिकलक्षणं पञ्चविधमपि रजनीदिनप्रमुखपापसंबन्धिप्रायश्चित्तं तदृष्टान्तः |संवररूपे पौषधे कथं युक्तो?, न कथमपीत्यर्थः, प्रायश्चित्तं च यथोक्तमेव भवति, नाधिकमिति माथार्थः ॥४८॥ अथ प्रायश्चित्तं नाधिकं भवतीति दर्शयति
असिइसयं उववासा पच्छित्तं आगमुत्तमुकोसं । न तहा सेसतवेसुं संवररुवेसु निअमोवि ॥८५|| __ अशीतिशतम्-अशीत्याऽधिकं शतमशीतिशतमुपवासाः उत्कृष्टं प्रायश्चित्तमागमोक्तं, न तथा संवररूपेषु शेषतषस्सु-गुणरत्न|संवत्सरादिषु नियमोऽपि, एतावदेव तपः कर्त्तव्यं नाधिकमितिनियमः,न क्वापि केनाप्युक्त इति गाथार्थः ।।८६॥ अथ गाथाचतुटयेन वृद्धाभिप्रायमाह| अहवा सिक्खचउके पडिनिअयदिणंमि अंतिमं जुअलं । इअ हरिभहप्पमुहाण वयं सिद्धंतसुपसिद्धं ॥८६॥ तत्थ पडिनिअसहो विवखिअस्थाण वायगो होइ । सावि विवक्खा दुविहा निअमानिअमेहिं णायचा ॥८७|| णिअमेणऽहमिपमुहा अणिअमेणेहरासु अ तिहीसु । तेणं न पडिदिवसाचरणीआ निअमपडिसेहो ।।८८॥ ॥ अथवेति वृद्धवादाभिप्राये, शिक्षाचतुष्क-शिक्षाबतचतुष्टये प्रतिनियतदिनेऽतिमं युगलं-पौषधातिथिसंविभागलक्षणमिति-अमुना प्रकारेण हरिभद्रप्रमुखाणां वचः सिद्धान्तसुप्रसिद्ध-सिद्धान्ते श्रीआवश्यकश्यादिलक्षणेऽतिप्रसिद्धमिति गाथार्थः ॥ ८६॥ तत्र 'पौषयोपवासातिथिसंविभागौ तु प्रतिनियतदिवमानुष्टेयावि'त्यत्र प्रतिनियतशब्दो विवक्षितार्थानां बाचको भवति, माऽपि विवक्षा
JAN MASHTAMILARIAAFAIRATIONALISAPANI
