________________
खरतरातिदेशः
RamamtammaNaINDRA
श्रीप्रव
Dमार्गनाशोन्मार्गदेशनात्मक महोत्सूत्रं द्वितीयं, श्रीमहानिशीथप्रतिषेधो मार्गनाशलक्षणं, तदपि सर्वश्रुतातिशायितश्रुतत्रतिषेधात्म-|| चनपरीक्षा कत्वेन महोत्सूत्रमिति तृतीयमपि तथाभृतमेवेति राकामते महोत्सूत्रत्रिक दर्शितमिति गाथार्थः ॥१३९ ॥ अथ तदनुजेभ्यः ३विश्रामे| प्रवृत्तानामुत्सूत्राणामतिदेशमाह॥२२९।। सेसं पवढमाणं उस्सुत्तं जमिह सढसामइए। पच्छा इरिआपमुहं किअंतमवि खरयरेण सम॥१४०॥
शेषम्-उक्तोत्सूत्रत्रिकातिरिक्तं यदिह-राकामते उत्सूत्रं प्रवर्द्धमानं श्राद्धानां सामायिके पश्चादीर्यापथिकाप्रतिक्रान्तिप्रमुखं कियदपि खरतरेण सम्-औष्ट्रिकमतममानमिति गाथार्थः ।। १४० ॥ अथ यदुत्सूत्रं खरतरेण समं तच्च यद्यपीहैव वक्तुं युक्तं तथापि | खरतरेण सहातिदेशे हेतुमाह--
ग्वरयरमयंपि कालाणुभवा मूढाण साहुभतिकरं । तेणं तम्मयवसरे पभणिजंतं इहंपि मयं ॥१४१॥
खरतरमतमपि कालानुभावात् मूढाना-सम्यग्विचारपराङ्मुखानाम् , एतेऽपि योगोपधानसाधुप्रतिष्ठादिस्वीकारेण साधव एवेत्येवंरूपेण साधुभ्रान्तिकरं-बाह्यदृष्टीनां साधुसमतावुद्धिजनकं तेन कारणेन तन्मतावसरे-अनन्तरं भणिष्यमाणौष्ट्रिकमतवक्तव्यतावसरे प्रभणिष्यमाणमिहापि पौर्णिमीयकमते मतं सम्मतं ज्ञेयमिति गाथार्थः ॥ १४१ ।। अथ द्वितीयविश्रामोपसंहारमाह
एवं कुवम्वकोसिअसहस्सकिरणमि उदयमावण्णे। चक्खुप्पहावरहिओ कहिओ बिइओ अ पुषिणमिओ ॥१४२॥ ॥ एवं-प्रागुक्तप्रकारेण कुपक्षकौशिकसहस्रकिरणे उदयं प्राप्ते 'चक्खुत्ति चक्षुः-खकीयं लोचनं तस्य प्रभावो-नीलादिवस्तुग्रह
णशक्तिस्तेन रहितो-विकलो द्वितीयः पौर्णिमा-पौर्णिमीयकः कथितः, अयं भावः-उदिते हि सहस्रकिरणे यथा कौशिको निज
u raneamIIMARATHIBIRAILER
२२९॥
