________________
साधुप्रतिष्ठा
श्रीप्रवचनपरीक्षा ३विश्रामे ॥१६२॥
करोति,न पुनः साधुरित्यादि लिखितं दृष्टं न वा?,नेति चेत्तर्हि तव पितुः किं याति यच्चमेव कण्ठागतान्त्रं यावद् बाढस्वरेण प्रतिष्ठा श्रावकेणैव कर्त्तव्या साधोस्तत्रानधिकरादित्यादि जल्पसि,अथ प्रतिष्ठाकल्पा अप्रमाणमितिचेन मैवं, प्रतिष्ठाकल्पप्रणेतृणां श्रीहरिभद्रसूरिप्रभृतीनामनाप्तत्वापच्या तत्कृतपञ्चाशकादिग्रन्थानां सम्मतितयाऽनुद्भावनापत्तेः त्वद्विकल्पितप्रतिकल्पाभासस्यापि निर्मूलतापत्तेश्च, अथ तृतीयो विकल्पश्चेत् न पूर्वभवाभ्यस्तपरिज्ञानहेतोर्जातिस्मृत्यादेरिति दिव्यकरणप्रत्यायनीयत्वेनाकिंचित्करत्वान्न सदसि | वक्तुमपि कल्प्यः, अथ स्वमतिविकल्पनादिति योऽन्त्यः सोऽत्यज इवास्पृश्यः,नहि स्वमतिविकल्पितं कस्यापि विश्वासहेतुः,तस्मात् स्वयं प्रतिष्ठाकल्पाभासमपि कुर्वता त्वया तन्मूलभृताः श्रीहरिभद्रमरिप्रभृतिकृताः प्रतिष्ठाकल्पाः प्रमाणीकर्तव्याः, अन्यथा सर्वप्रतिष्ठाकल्पेक्तत्वादिति वक्तुमप्यशक्यत्वात् ,तत्प्रमाणीकरणे च त्वद्विकल्पितप्रतिष्ठाकल्पोऽर्धजरतीयन्यायमापन्नो न श्रवणा)|ऽपि, तथा च सिद्धमनायासेनैव साधुप्रतिष्ठाकरणमिति गाथार्थः ॥४४॥ अथोक्तार्थसंग्राहकं गाथात्रिकमाह
नणु तुह पइट्ठकप्पे विहि लिहिओ आगमा पगरणेहिं ?। पढमो तुहंऽपणिट्ठो बीए चरिअंच विहिमंतं॥४५॥ __ दमयंतीपमुहाई जाई चरिआई तएवि वुत्ताई । तेसुवि तुह लिहिअविहीन दीसई आससिंगुष्व ॥४६॥
विहिमंतं पुण पगरण पइट्टकप्पो हविज जइ तुम्हं । ता अम्हाणवि इ8 मूरिपइट्ठा जिणुवइट्टा ॥४७॥
ननु तव प्रतिष्ठाकल्पे लिखितो विधिः आगमात् प्रकरणेभ्यो वा ?, प्रथमस्तवाप्यनिष्टः,आचाराङ्गादिषु त्वदुक्तविधेरनुपलम्भात्, द्वितीये प्रकरणमपि चरितं विधिमद्वा?, प्रथमे दमयन्तीप्रमुखानि यानि चरितानि त्वयाऽप्युक्तानि सम्मतितयेति तेष्वपि तव लिखितो विधिन दृश्यते,अश्वशृङ्गवद् ,यथा तुरङ्गशृङ्गमदृश्यं तथा त्वदुक्तो विधिश्चरित्रप्रकरणेषु न दृश्यते,यदि तव विधिमत्प्रति
बालतो विधिः आगाह तुम्हें । ता लिहिअविहीनी
॥१६२॥