________________
व्याख्याप्रज्ञप्तिः अभयदेवीया वृत्तिः ॥५३४॥
अथवाऽष्टौ कुक्कुटचण्डकप्रमाणमात्रान् कवलानाहारम् 'आहारयति' कुर्वति साधौ ‘अल्पाहारः' स्तोकाहारः चतुर्थांशरूपत्वात्तस्य, एवमुत्तरत्रापि, 'आहारमाणे' इत्येतत्पदं प्रथमैकवचनान्तं सप्तम्येकवचनान्तं वा व्याख्येयम् । 'अवड्ढोमोयरियत्ति अक्मस्य
७ शतके ऊनस्योदरस्य करणमवमोदरिका, अपकृष्ट किश्चिदूनमर्द्ध यस्यां साऽपार्द्धा द्वात्रिंशत्कवलापेक्षया द्वादशानामपार्द्धरूपत्वात् अपार्की
| उदेशः१
४ प्र००२९२ चासावबमोदरिका चेति समासः सा भवतीत्येवं सप्तम्यन्तव्याख्यानं नेयं, प्रथमान्तव्याख्यानं तु धर्माधर्मिणोरभेदादपार्ड्सवमौदरिकःशस्त्रातीतासाधुर्भवतीत्येवं नेतव्यं, 'दुभागप्पत्ते'त्ति द्विभागः-अर्द्ध तत्प्राप्तो द्विभागप्राप्त आहारो भवतीति गम्यं, द्विभागो वा प्राप्तोऽनेनेति |४| द्यः द्विभागप्राप्तः साधुर्भवतीति गम्यम्, 'ओमोयरियत्ति अवमोदरिका भवति धर्मधमिणोरभेदाद्वाऽवमोदरिकः साधुर्भवतीति गम्यं,
सू०२६९ 'पकामरसभोइति प्रकाम-अत्यर्थ रसानां-मधुरादिभेदानां भोगी-भोक्ता प्रकामरसभोगीति ॥
अह भंते ! सत्यातीयस्स सस्थपरिणामियस्स एसियस्स वेसियस समुदाणियस्स पाणभोयणस्स के अहे| पन्नत्ते ?, गोयमा ! जे णं निग्गंथे वा निग्गंथी वा निक्खित्तसत्थमुसले ववगयमालावन्नगविलेवणे ववगयचुयचइयचत्तदेहं जीवविप्पजढं अकयमकारियमसंकप्पियमणाहूयमकीयकडमणुद्दि नवकोडीपरिसुद्धं दसदोसविष्पमुक्कं उग्गमुप्पायणेसणासुपरिसुद्धं वीतिंगालं बीतधूमं संजोयणादोसविप्पमुकं असुरसुरं अचवचवं अ-15 दुयमविलंबियं अपरिसाडी अक्खोवंजणवणाणुलेवणभूयं संयमजायामायावत्तिय संजमभारवहणट्टयाए बिलमिव पन्नगभूएणं अप्पाणेणं आहारमाहारेति एस णं गोयमा ! सत्थातीयस्स सत्यपरिणामियस्स जाव
॥५३४॥ पाणभोयणस्स अयमढे पन्नत्ते । सेवं भंते ! सेवं भंते ! ति॥(सूत्र २६९)|सत्तमसए पढमो उद्देसो संमत्तो ७-१॥