________________
व्याख्याप्रज्ञप्तिः अभयदेवीया वृत्तिः ॥३१५॥
३ शतके उद्देशः२ शक्रादीनां
गतयः मू०१४६ प्र०आ०१७६
स्तावद् ग्रहीतुं न शक्नोतीति दृश्यते, देवस्तु किं शक्रोति ? येन शक्रेण वजं क्षिप्तं संहृतं च, तथा वनं चेद्गहीतं चमरः करमान्न गृहीत इत्यभिप्रायतः प्रस्तावनोपेतं प्रश्नोत्तरमाह
भंतेत्ति भगवं गोयमे समणं भगवं महावीरं वंदति २ एवं वदासी-देवेणं भंते ! महिंड्ढीए महज्जुतीए जाव महाणुभागे पुवामेव पोग्गलं खिवित्ता पभू तमेव अणुपरियहित्ताणं गिण्हित्तए ?, हंता पभू ॥ से केण?णं भंते ! जाव गिणिहत्तए?, गोयमा! पोग्गले निक्खित्ते समाणे पुव्वामेव सिग्घगती भवित्ता ततो | पच्छा मंदगती, भवति, देवे णं महिड्ढीए पुस्विपिय पच्छावि सीहे सीहगती चेव तुरियतुरियगती चेव, से तेणटेणं पभू गेण्हित्तए । जति णं भंते ! देविंदे महिड्ढीए जाव अणुपरियहित्ताणं गेण्हित्तए कम्हा णं भंते ! सक्के णं देविंदे देवरन्ना (राया)चमरे असुरिंदे असुरराया नो संचाएति साहत्धि गेण्हित्तए ?, गोयमा ! असुरकुमाराणं देवाणं अहे गतिविसए सीहे २ चेव तुरिए २ चेव, उड्ढं गतिविसए अप्पे २ चेव मंदे मंदे चेव, वेमाणियाणं देवाणं उड्ढं गतिविसए सीहे २ चेव तुरिए २ चेव, अहे गतिविसए अप्पे२ चेव मंदे २ चेव, जावतियं
खत्तं सक्के देविंदे देवराया उड्ढे उप्पयति एक्कणं समएणं तं वजे दोहिं, जं वजे दोहिं तं चमरे तीहि, सबत्थोवे सकस्स देविंदस्स देवरन्नो उड्ढलोयकंडए, अहेलोयकंडए संखेजगुणे, जावतियं खत्तं चमरे असुरिंदे असुरराया अहे ओवयति एक्केणं समएणं तं सक्के दोहिं, जं सके दोहिं तं वजे तीहिं, सव्वत्थोवे चमरस्स असुरिंदस्स असुररन्नो अहेलोयकंडए, उड्ढलोयकंडए संखेजगुणे । एवं खलु गोयमा सक्केणं देविदेणं देवरण्णा चमरे असु
॥३१५॥