________________
| ऽधिकारे
& विसमं पि समं सभयं,पि निब्भयं दुजणो वि सुयणोव्व। सुचरियतवस्स मुणिणो,जायइ जलणो वि जलनिवहो॥
1६३ तपोपुष्पमाला व्याख्या-'विषममपि सङ्कटरूपमपि सम-सम्पदारूपं, तथा सभयमपि निर्भय, दुर्जनोऽपि खजन इव, ज्वलनोऽपि जलनिवह लघुवृत्तिः
का व जायते, कस्य ? इत्याह-सुचरिततपसो मुने-महात्मनः, उपलक्षणं चैतत्तेनोग्रतपस्विनामन्येषामप्येतत् सकलं तपःप्रभावात्सम्पद्यत |81 सर्वापद्वि॥६२॥
| इति गाथार्थः ॥ ७६ ।। अथ च तपसोऽतिगरीयस्त्वं दुष्करत्वं चाकलय्योत्पन्नभक्त्यतिरेको ग्रन्थकृत्तपःकर्तृसाधूनां प्रणाममाह- नाशनफलतवसुसियमंसरुहिरा, अंतो विप्फुरिवगरुयमाहप्पा । सलहिज्जति सुरेहि वि, जे मुणिणो ताण पणओहं॥७७॥ LAT
| त्वं तपसो
| नन्दिषेणो____ व्याख्या-ये तपशोषितमांसरुधिरा अन्तर्विस्फुरितगुरुकमाहात्म्याः सुरैरपि श्लाघ्यन्ते, तेभ्यो मुनिभ्योऽहं प्रणतोऽस्मीति गाथार्थः | PIदाहरणं च 31॥ ७७ ॥ अथ दृष्टान्तपूर्व तपोमाहात्म्यं स्पष्टयनाह| जं नंदीसेणमुणिणो, भवंतरे अमरसुंदरीणं पि । अइलोभणिजरूवं, संपत्तं तं तवस्स फलं ॥ ७८॥ | ___व्याख्या-यन्नन्दिषेणसुनेर्भवान्तरे-श्रीवसुदेवभवलक्षणे अमरसुन्दरीणामप्यतिलोभनीयं रूपं सम्प्राप्तं-जातं, तत्तपस एव फल-17
मित्यक्षरार्थः, भावार्थस्तु कथानकेन कथ्यतेद मगधदेशे शालिग्रामे विप्रपुत्रो नन्दिषेणः, तस्मिन् जाते मातापितरौ मृतौ, सर्वमपि गृहधनं गतं, दुःखेनाष्टवर्षो जातः, बालका-18 लाद्दुर्भगो रूपादिहीनः सर्वदोषमन्दिरं भिक्षां भ्रमन् मगधपुरे मातुलगृहे गतो गृहकर्माणि कुर्वस्तिष्ठति । मातुलः सप्तपुत्रीभ्य एकैका
त ॥ २॥ तस्य ददाति, ताः सर्वा अपि कृतमरणनिश्चया दुर्भगत्वात्तं नेच्छन्ति, किं पुनरन्याः कन्याः, ततो निर्विण्णो वैभारगिरिशृङ्गात्पतत्केनापि
1994-3GAR
