________________
**
*
&| सोल्लासादिना सकौतुकाननैः, 'हरिसागएहिं'ति आगतहर्षेः, हर्ष च जनयद्भिराचार्यादीनामिति गाथार्थः ॥ २४ ॥ पुष्पमाला एवं च श्रवणे श्रोतारो यल्लभन्ते तदाह
१ दानालघुवृत्तिः 8 गुरुपरिओसगएणं, गुरुभत्तीए तहेव विणएणं । इच्छियसुत्तत्थाणं, खिप्पं पारं समुवयंति ॥ २५॥
धिकारे ॥२४॥
श्रुतगृहीव्याख्या-गुरुपरितोषगतेन-गुरुपरितोषजातेन सता, गुरौ परां प्रीतिं गतेनेत्यर्थः, गुरुपरितोषप्रकारेण वा, गुरुभक्त्या-तत्से
तगुणाः, वारूपया, तथैव विनयेनासनदानादिरूपेण । किमेतेर्हेतुभिः स्यात् ? इत्याह-ईप्सितसूत्रार्थयोः क्षिप्रं-शीघ्रं पारं-निष्ठां समुपयान्ति । निर्गुणं | "सुत्तत्थाण"मिति सूत्रे बहुत्वं यत्ति)द् "दुब्वयणे बहुवयण"मिति प्राकृतलक्षणादिति गाथार्थः ॥२५॥
| श्रुतदानेसम्प्रति यस्य सूत्रार्थों देयौ तदर्शनपूर्व विध्यन्तरमाह
दोषाः, | समयभणिएण विहिणा, सुत्तं अत्थो य दिज जोग्गस्स । विजासाहगनाएण, होंति इहरा बह दोसा॥२६॥
धकज्ञातं व्याख्या-समयभणितो विधिलेशतो दर्शित एव, विस्तरस्तु स्थानान्तरादवसेयः । तेन समयभणितेन विधिना सूत्रं अर्थ च
तत्र॥ दद्यास्त्वं, कस्य ? इत्याह-योग्यस्य - अर्हस्य, न त्वपात्रस्य । कुतः १ इत्याह-यतो विद्यासाधकज्ञातेन भवन्ति इतरथा दायकग्राहकयोः सूत्रार्थयोश्च बहवोऽवर्णवादादयो दोषा इति गाथाऽक्षरार्थः । भावार्थस्तु कथानकगम्यस्तच्चेदम्
वाराणस्यां विजयसेननृप-कमलमालादेव्योरभङ्गुरसौभाग्यभूमिः सकलकलाकेलिगृहं पुरन्दरः कुमारः । अन्यदा तस्यैव राज्ञो राज्या मालतीनाम्न्या कुमारं स्म(मा)रानुकारं विलोक्य विह्वलया विलज्जया चतुरचेव्या प्रकटितः स्वाभिप्रायः कुमारस्य पुरः। तं चाऽऽकर्ण्य कुमारेण चिन्तितं-"अहो !! मोहस्य महात्म्यं, किश्चित्पश्यत पश्यत । लोकद्वयविरुद्धेऽपि, यतो जन्तुः प्रवर्तते ॥१॥"
सा ॥२४॥
विद्यासा
15-259CAMCE
