________________
पुष्पमाला लघुवृत्तिः ॥२४८॥
&४ मावनाविका
देहादेरसारत निरूपणम्।
FACROSAMACHAR
मां त्यक्त्वा कथं शैलकेन समं गच्छथ । ततस्तस्याः स्नेहवचन दिनो जिनरक्षितः, तथा गृहीया नानोपायविंडम्बितो दुःखभागभवत्। जिनपालितः स्वगृहं प्राप्तो भोगान् भुक्त्वा श्रीवीरजिनान्तिके प्रवजितोऽतिसुखभागभूत् । एवं अन्योऽपि विषयवाहितो दुःखी स्यात् । अस्य चायमुपनयः- यथा रत्नद्वीपदेवी तथाऽविरतिः; यथा लोभार्थिनो वणिजस्तथा सुखकामा जीवाः यथा तीतेईष्टः शूलीपुरुषस्तथा संसारभीता धर्मकथां पश्यन्ति; यथा तेन दुःख कारणं देवी उक्ता, ततश्च शैलकपक्षानिस्तार उक्तस्तथा धर्मकथा भव्यानामविरतिस्वभावं वक्ति सकलदुःखकारणरूपं, शैलकपृष्टोपमं चरणं वाञ्छितदेशसुखहेतुः; यथा पुनस्तरणीयस्समुद्रस्तथा संसारः यथा स्वगृहगमन तथा निर्वाणमिति बन्धुयुग्मकथानकं समाप्तम् ॥ अथ देहासाग्तामाह
आहारगंधमल्ला-इएहिं सुअलंकिओ सुपुट्ठो वि । देहो न सुई न थिरो, विहडइ सहसा कुमित्तोच ॥३९०॥ . . . . व्याख्या-भोजनगन्धपुष्पदामादिभिरलङ्कतः सुपुष्टोऽप्यभ्यङ्गादिभिर्देहो न शुचिर्नापि स्थिरः, किन्तु विघटते सहसा कुमित्रमिवेति गाथार्थः ॥३९॥ अथोपसंहरन् पुनर्मनुष्येषु सहेतुकं सुखामात्रमाहतम्हा दारिदजरा-परपरिभवरोगसोगतवियाणं। मणुयाण वि नत्थि सुहं, दविणपिवासाइनडियाणं ॥३९१॥
व्याख्या-तस्माद्दारिद्रयजरापरपरिभवरोगशोकतप्तानां द्रव्यतृष्णादिनटितानां मनुष्याणामपि सुखं नास्तीति गाथार्थः।
ननु न सर्वोऽपि संसारः सुखरहितः, सुराणां रत्नमयप्रासादनिवासादिमहासुखस्य प्रतीतत्वात् , सत्यं, तत्वतस्तेष्वपि सुखाभाव एवेति दर्शयन्नुपसंहारमाह
ॐॐॐॐॐॐRATE
॥२४८॥
