________________
गच्छं तु उवेहितो, कुब्बइ दीहं भवं विहीए उ । पालंतो पुण सिज्झइ, तइयभवे भगवई सिद्धं ॥३३॥
व्याख्या-सारणाद्यप्रदानेन गच्छमुपेक्षमाणो गुरुर्दी भवं करोति,विधिना पुनस्तं पालयंस्तृतीयभवे सिद्ध्यति, भगवत्यां- भावनाधिकार पुष्पमाला लघुवृत्तिः
Id पश्चमाङ्गे सिद्धमिदम्, यदाह-"आयरियउवज्झाएणं भंते ! अगिलाणीए गणं संगिण्हेमाणे उवगिण्हेमाणे कईहिंमाण ॥३१॥ भवग्गहणेहि सिज्झइ ? जाव सव्वदुक्खाणमंतं करेइ ? गोयमा ! अत्थेगइया तेणं चेव भवग्गहणेणं सिज्झइ गरोगणदोषी
जाव अंतं करेइ, तचं पुण भवग्गहणं नाइकमइ” अग्लान्या-अनिर्विण्णतयेत्यर्थः इति गाथार्थः ॥३३८॥
उक्तं गुरुगुणद्वारं, अथ गुणद्वारेण शिष्यस्वरूपमाहगुरुचित्तविऊ दक्खा, उवसंता अमुइणो कुलबहुब्ब । विणयरया य कुलीणा, होति सुसीसा गुरुजगस्स ३३९ ।
व्याख्या-गुरुचित्वविदोऽत एस दक्षाः, उपशान्ताः, यथा कुलवधू सभा आक्रुश प्रहता वा न कथञ्चित्तं मुश्चत्येवं है। A सुशिष्या अपि "अमुइणो" ति अमोचकाः, न कथञ्चिद्गुरुं मुञ्चन्तीत्यर्थः । गुरुजनस्य विनयरताश्व, तथा कुलीनाः, एवंविधाः | सुशिष्या भवन्तीति गाथार्थः ॥ ३३९ ॥ पुनरपि सुशिष्यः किं कुर्यादित्याहआगारिंगियकुसलं, जइ सेयं वायसं वए पुज्जा। तहवि य सिं न विकडे. विरहम्मि य कारणं पुच्छे ३४०
व्याख्या-आकार:-प्रस्थानादिभावसूचको दिगवलोकनादिः, इङ्गितं तु प्रवृत्तिनिवृत्तिसूचकमीषद्बुशिरःकम्पादि, तयोः कुशलं शिष्यं यदि कथचिद्विनयपरीक्षादिनिमित्तं पूज्या-गुरवः श्वेतं वायसं पश्येत्यादि वदेयुस्तथापि 'सिंति एतेषां पूज्यानां तदचो न विकूटयेत्,
SCRESCRRENCECCANCHECEOCOCORE
