________________
तो मज्झत्थेहिं हम, विभावणी
पुष्पमाला लघुवृत्तिः ॥१६८॥
जिनवर व्याख्या-जिनवचनं तावद् गम्भीर
| ४ भावनाधिकारे उत्सर्गापवादमयस्वाद
गम्भीरत्वं जिनोपदेशस्य।
GLO-NCREAGECOMMENDAGOG
गंभीरं जिणवयणं. दविन्नेय अनिउणबुद्धीहिं । तो मज्झत्थेहिं इम, विभावणीयं पयत्तेणं ॥ २५० ॥ ।
व्याख्या-जिनवचनं तावद् गम्मोर-महाथै, अत एवानिपुणबुद्धिमिविज्ञेयम्, तस्मान्मध्यस्थै-रागद्वेषकदाग्रहाद्यदूषितचित्तरेतजिनवचनं प्रयत्नेन विभावनीयं-विचारणीयमिति गाथार्थः ॥ ३५०॥
ननु यद्येवं ताहि अतिगम्भीरे जिनप्रवचने कोऽपि चारित्री कोऽपि न वा इति न निश्चीयते, तदनिश्चये च सर्वव्यवहारामावप्रसङ्ग इति का पुनश्चारित्रविषये तावत्परमार्थः ? इत्याहउस्सग्गऽववारविऊ, गीयत्थो निस्सिओ य जो तस्स । अनिगृहंतो विरियं, असढो सव्वत्थ चारित्ती ॥२५॥
व्याख्या-यः स्वयमेवोत्सर्गापवादस्वरूपव्यापारादिवेत्ता, गीतार्थों-गृहीतसम्यक्परिणमितसिद्धान्तपरमार्थाचार्यादिः, यश्च स्वयमनधीततथाविषसूत्रार्थस्तस्येति गीतार्थस्य निश्रितः शिष्यादिः, सस्ववीर्य सर्वत्रानिगूड्यन, स्वशक्तितस्तपासयमादिद्यम अमुश्चमित्यर्थः, सर्वत्र च वैयावृत्यादिकर्तव्येऽशठा ऽमायावी, कालोचित्येन यतमानश्चारित्रीति व्यवहियत इति गाथार्थः ॥ २५१ ।।
___अथ चरणशुद्धेरेव फललक्षणं चरमद्वारमाहरागाइ दोसरहिओ, मयणमयठाणमच्छरविमुको । जं लहइ सुहं साहू, चिंताविसवेयणारहिओ ॥२५२ ।। | तं चिंतासयसल्लिय-हियएहिं कसायकामनडिएहिं । कह उवमिजइलोए, सुरवरपहुचकवट्टी हिं ॥ २५३ ॥
व्याख्या-रागादिदोषरहितो मदनेन मदस्थानमत्सरेण च विमुक्तः, आदिशब्दलब्धा अपि मदनादयोऽतिदुजेयत्वख्यापनार्थ टू पृथगुक्ताः, द्रविणोपार्जनरक्षणव्ययादिचिन्तैव विषवेदना, तया च रहितः साधुर्यत्सुखमत्रापि लभते तत्सुख लोके चिन्ताश्तशल्यितहृदयैः
windime
॥१६८॥
