________________
पुष्पमाला लघुवृत्ति ॥१५५॥
र्शनम् ।
5-%-%CRORESCE%
मपदं प्राप्तः, ताभ्यां कृतप्रणामस्य पितुर्हन्नियनयोनील्यपगता । ततः प्रसन्नचन्द्रं कुशलं पृच्छति पितरि वल्कलचौरी कौतुकात्स्व
P४ भाक्नान स्थापितानि वल्कलान्युनमुद्रय प्रमार्जयन् पूर्वमप्येवं क्वचिन्मया वस्त्रप्रमार्जना कृतेति चिन्तयन् सञ्जातजातिस्मृतिः कृतपूर्वां जिनदीक्षां
धिकारे प्रसवैमानिकामरत्वं चानुभूतवान् । ततः संवेगमुपगतस्य भावतः परिणता दीक्षा, कृता क्षपकश्रेणिः, केवलज्ञानं चोत्पन्न । अथ
भचन्द्रनिदतद्देशनया वैराग्यं प्राप्तः प्रसन्नचन्द्रो गृहं गतः । वल्कलचीर्यपि पितरं श्रीवीरजिनान्तिकं नीत्वा दीक्षा ग्राहयित्वा सिद्धः । अन्यदा पोतनपुरे श्रीवीरे प्राप्ते देशनां श्रुत्वा संवेगमागतः प्रसन्नचन्द्रः पुत्रं बालमपि राज्ये संस्थाप्य प्रव्रज्य उग्रं तपः कुर्वन् गीतार्थः श्रीवीरजिनेन समं राजगृहं प्राप्तः । तत्र च___ "एगचलणप्पइहो, सूराभिमुहो समूसियभुयग्गो। चिट्ठ काउस्सग्गे, आसन्नं समवसरणस्स ॥१॥".
अथ भगद्वन्दनार्थमागच्छतः श्रेणिकनृपतेः सेनामुखस्थेन सुमुखाभिधेनोक्तं-धन्योऽयं मुनिर्यस्येदृशं ध्यानं, अनेन मोक्षः स्वर्गोवा करस्थः कृतः । ततोऽन्येन दुर्मुखनाम्ना प्रोक्तं-'मैवं वादीः, यतः प्रसन्नचन्द्रोऽयं, येन बालोऽपि पुत्रः परित्यक्तः, इदानी चतत्सुतोऽनाथो नगररोध विधाय दधिवाहनप्रभृतिभिर्भूपैमन्त्रिभिश्च राज्यभ्रष्टः क्रियते, तदसावप्रेक्षणीयः । इति श्रुत्वा राजर्षि : क्रोधपरवशः प्रत्यक्षानिव रिपुप्रभृतीन वीक्ष्यमाणो 'रे कृतघ्नशेखरा मन्त्रिणो! यूयं तथा सम्मानिता लालिता अपीदानीमिति विपरीतास्तार्ह युष्मान् शिक्षयामि, रे नृपाधमा ! इदानीं भवन्तोऽपि सज्जीभवन्त्विति भणित्वा यो लग्नः । ततः सुभटकरटितुरग| सम्मर्द निजमनसि कूर्वतस्तस्य बाह्यतः सथानसनिवेशं दृष्ट्वा हृष्टः श्रेणिको भक्त्या चरणयोर्निपतितस्तद्गुणनिकरं स्तौति । रौद्रध्यानगतेन च तेनासौ न ज्ञातः, ततोऽधिकतरं तुष्टेन राज्ञा भगवत्समीपं गत्वा पृष्ट-भगवन् ! मया यदा प्रणतः प्रसन्नचन्द्रस्तदेव
KESAR
॥१५५॥