________________
मुष्पमाला लघुवृत्तिः ॥१२८॥
-५२८८२-
एकस्मिन् मार्गग्रामे रात्रिमुषिता यज्ञयात्रिकाः । तत्र च श्रावका यावन्न भुञ्जते तावद्वामदेव उपहसति-रात्रौ यदि भवतां गले कवलो |||| ४ भावनाविलगति तर्हि न भोक्तव्यं, अहं तावद्भोक्ष्ये । ततस्तनिमित्तमुपस्कृतः कूरः, महानसे भ्रमन् धूमव्याकुलः कृष्णाहिपोतस्तद्भाजनमध्ये पच्य || धिकारे मानः खण्डशो जातस्तेना भुक्तेन दृष्टः, तत्क्षणमेवासो विषेण व्याप्तो भूमौ पतितः, तत आसन्ने दशपुरनगरे गारूडिकपार्श्व नीतः, कथं रात्रिभोजनाकथमप्यतिक्लेशेन जीवितः संवेग प्राप्तः, श्रावकैः करुणया केवलिपाश्चै नीतः। भगवता कर्मशत्रुसंहारिणी कृता देशना, प्रोक्तश्च || त्यागे रविगुप्तो | रात्रीभोजनात्प्राग्भवेषु एवंप्रकारेण बहुनरकादिरोगदारिद्रयादिदुःखभाग्जातस्त्वं, ततस्तदाकर्ण्य संविग्नस्संसारभीरुवामदेवो दीक्षा दाहरण। जिघृक्षुः काम्पिल्यपुरं गत्वा निजपितुर्मधोः सर्व रात्रिभोजनादिव्यतिकरं कथयित्वा व्रतार्थमात्मानं मोचितवान् । ततो मधुविनोऽपि मिथ्यात्वविषे गते प्रबजितुकामोऽजनि । | ततः शीघ्रं गृहीत्वा च, व्रतं केवलिनोऽन्तिके । युक्त्याऽनुपाल्य सम्प्राप्ती,द्वाबप्यमरसम्पदम् ॥१॥ ...
। इति रविगुप्तकथा समाप्ता । ___ तदेवं व्रतषट्कपरिपालनोपदेशं दत्वोपसंहरन्नाहमा अलमत्थ पसंगेणं, रक्खेज्जमहव्वयाइं जत्तेण ।अइदुहसमज्जियाई, रयणाई दरिदपुरिसोव्व ॥ १६६ ॥
॥ १२८॥ व्याख्या-अलमत्र व्रतोपदेशे प्रसङ्गेन विस्तरेण, संक्षिप्यैवोपदिश्यते, यथा-रक्षेस्त्वं महाव्रतानि यत्नेन, क इव कानि ? इत्याह-दरिद्रपुरुष इवातिदुःखसमर्जितानि रनानीति गाथार्थः ॥ १७० ।।
CA-CA
२२
