________________
पुष्पमाला लघुवृत्तिः ॥१२५॥
भिधश्रेष्टिपुत्रौ सागरकुरङ्गनामको महापरिग्रही जाती। बहुलोभादनेकस पापव्यवसायान् कारं कारं शतसहस्रलक्षकोटिलाभे लोभादनुजो|
४|४भावनाज्येष्ठं जघान, जातस्तृतीयनरके । द्वितीयोऽपि मृत्वा पञ्चमी पृथिवीं गतः । ततो राजन् ! भवं भ्रान्त्वा नानारूपी सुदुःखितौ कथ
|| धिकारे ञ्चित्कर्मयोगादजनगिरी सिंही जातौ । तत्राप्येकगुहार्थे परस्परं युवा मृतौ चतुर्थ नरकं गती। तत: सपा जाता। तावप्येकानधिकृते
परिग्रहवैरस्ये युवा मृतौ पञ्चमं नरकं गतौ । ततो बहुभवस्यान्ते एकस्य धनिनो गृहे कलत्रत्वं प्राप्ती, तयोः पृथक् पृथकू पुत्रोऽभवत् । भर्तरि मृते
किर्तिचन्द्रनृधनार्थ कलहेतिरोषेण शबर्यध्वा मृतौ विमुच्य तद्वित्तं पुत्रगेहादि चोत्पन्नौ पष्ठे नरके, ततो बहुभवात्यये एकस्य नृपस्य पुत्री जातो,
पाख्यानकम् । तत्राप्युपरते राज्ञि राज्यार्थ परस्परमतिसंरम्भ कृत्वाऽन्योन्यनिहतो जातौ तौ सप्तमावनौ । ततः पुनर्भवे परिग्रहस्यार्थे नानास्थानेष्वापदो लब्ध्वा न क्वापि स्वयं स्वीयः परिग्रहो भुक्तः । इतः पूर्वे भवेऽज्ञानकष्टं तथाविधं विधाय सागरस्त्वं समुत्पन्नः, त्वद्भाता तु कुरङ्गसंज्ञः, सोऽद्याप्येकवारं तव बाधां विधास्यति, भवानाराधको राजन् ! तृतीयभवसिद्धिकः, भवद्भाता त्वनन्तं भवं भ्रमिष्यति । इति श्रुत्वा संविग्नो निजभागिनेयस्य हरिसिंहस्य राज्यं दत्वा च राजा प्राब्राजीत् । नवपूर्वधरः स्वदेहेऽपि निस्पृहः प्रतिपन्नजिनकल्पः | क्वचिदुद्याने कायोत्सर्गस्थोऽनुजेन दृष्ट्वा ज्वलितकोपेन खड्गेन हतः सहस्रारे कल्पे समुत्पन्नः । तत'च्युतो विदेहेषु सेत्स्यति । इति कीर्तिचन्द्रनृपाख्यानकं समाप्तम् । अथ रात्रिभोजनविरमणपालनोपदेशमाह| पञ्चक्खनाणिणो वि हु, निसिभत्तं परिहरंति वहमूलं । लोइयसिद्धतेसु वि,पडिसिद्धमिणं जओ भणिय॥१६२|॥१२५॥
__ व्याख्या-प्रत्यक्ष अवधि-मनःपर्याय-केवलरूपं ज्ञानं येषां ते प्रत्यक्षज्ञानिनः । इन्द्रियजस्यास्मदादीनां घटपटादिवानस्य तु |
C4