________________
सटिप्पमा ॥खोपड़ वृतिः ॥ गाथा-४७ ॥१७४॥
धर्मपरीक्षा
नन्वेवं वीतरागपदेनोपशान्तमोहोऽपि (उपदेशपद) वृत्तिकृता कथं न गृहीतः १ तस्याप्यप्रतिषेवित्वाद्-इत्याशङ्कायामाहहै परिणिष्टियवयणमिणं, जं एसो होइ खीणमोहमि ॥ उवसमसेढीए पुण, एसो परिणिडिओ ण हवे ॥४७॥ ॥१७४॥
. [परिनिष्ठितवचनमिदं यदेषो भवति क्षीणमोहे । उपशमश्रेण्यां पुनः, एष परिनिष्ठितो न भवेद् ।। ४७॥] • 'परिणिट्ठियवयणमिणं' त्ति । परिनिष्ठितवचनं सम्पूर्णफलवचनमेतद्, यदेषोऽकरणनियमः, क्षीणमोहे भवतीति । उपशमश्रेण्यां त्वयमकरणनियमः, परिनिष्ठितो न भवेत् , तस्याः प्रतिपातस्य नियमात , तत्राकरणनियमवैशिष्टयासिद्धे, परि
निष्ठितविशिष्टाकरणनियमाधिकारादेव क्षीणमोहादिर्वीतरागो वृत्तिकृता विवक्षित इति न कोऽपि दोष इति भावः। परिनिष्ठिताप्रतिलषेवित्वफलभागित्वादेव च क्षीणमोहस्य कषायकुशीलादेर्विशेषोप्रतिषेवित्वं वा भगवतोऽभिधीयमानमपकृष्यमाणसकलपापाभावोपलक्ष| णमिति स्मर्तव्यम् ॥४७॥ ननु 'वीतरागो गर्हणीयं पापं न करोतीति' वचनाद् गर्हणीयपापाभावः क्षीणमोहस्य सिद्धथति, गर्हणीयं च पापं द्रव्याश्रव एव, तस्य गर्हापरायणजनस्य प्रत्यक्षत्वादिति द्रव्याश्रवाभावस्तत्र सिद्ध एव, अत एव क्षीणमोहस्य कदाचिदनाभोगमा त्रजन्यसम्भावनारूढाश्रवच्छायारूपदोषसम्भवेऽपि न क्षतिः, तस्याध्यवसायरूपस्य छमस्थज्ञान(ना)गोचरत्वेनागर्हणीयत्वाद, गर्हणीयद्रव्याश्रवाभावादेव तत्र वीतरागत्वाहाने:-इत्याशङ्कायामाहदव्वासवस्स विगमा, गरहाविसयस्स जइ तहिं इठो॥ ता भावगयं पावं, पडिवन्नं अत्थओ होइ ॥ ४८॥
[ द्रव्याश्रवस्य विगमो गर्दाविषयस्य यदि तत्रेष्टः ॥ ततो भावगतं पापं प्रतिपन्नमर्थतो भवति ॥ ४८ ॥]
RAKASCHIARRIBE
AAAAACKE
