________________
॥१५॥
वीरको धादि त्यक्त्वा लघुभूतगामी भवति ।
CARDAR
दर्शनादिस्त: द्रष्टुं शीलमस्येत्यनवमदर्शी सम्यग्दर्शनज्ञानवारित्रवान् । एवंभूतः सन् 'निसण्णो 'ति-निपन्नः-निर्विनः | केभ्यः १ पापकर्मेभ्यः पापकर्त्तव्येषु निवृत्त इत्यर्थः । किश्व__“कोहाइमाणं हणिया य वीरे, लोभस्स पासे निरयं महंत । तम्हा य वीरे विरए वहाओ, छिदिज सोयं लहुभूयगामी ॥७॥ गंथं परिणाय इहऽज धीरे, सोयं परिणाय चरिज दंते । उम्मज लध्धुं इह माणवेहिं, नो पाणिणं पाणे समारभिजासि ॥८॥ त्तिवेमि" सीससिणिजस्स बीओ उद्देसो सम्मतो ।
'कोहाय' इत्यादि-क्रोधादिर्मानो गई हन्यात् । कोऽसौ ? वीरः, क्रोधसमुत्थं हत्वा मानमत्र द्वेषाभावो दर्शितः । रागापनोदार्थमाह-'लोभस्से 'त्यादि लोभस्यानन्तानुवन्ध्यादेश्चतुर्विधस्यापि विपाकं पश्य 'निरयंति 'ति-नरकगमनरूपं महंतति-महान्तम् । लोभाभिभूतास्तन्दुलमत्स्यादयः प्राणिवधादनिवृत्ता महानरकभाजो भवन्ति । तसाद् वीरः कर्माटकच्छेचा, वधादिति- परप्राणवधाद् विरतः स्यात् । किश्च-'छिदिज' छिन्द्या सोयं- शोकं स्नेहविरहजं, श्रोतो वा संसाराम्बुधिप्रवाहभ्रमणं छिन्द्यादपनयेदित्यर्थः । किम्भूतश्छिन्द्यात् ', 'लहु 'त्ति लघुभूतगामी सन् , लघुभूतो-मोक्षः संयमो वा तं गन्तुं शीलमस्येति लघुभूतगामीत्यर्थः । पुनरप्युपदेशदानायाह-'गंथं ' इत्यादि-ग्रन्थं-वाद्याभ्यन्तररूपं ज्ञपरिज्ञया परिज्ञाय इहाचैव-कालानतिपातेन धीरः सन् प्रत्याख्यानपरिज्ञया परिहरेत् । किञ्च 'सोय 'मित्यादि-संसारश्रोतसं विपयाभिष्वङ्गं वा ज्ञात्वा दान्तः सन् संयम चरेत् । किमभिसन्धाय , 'उम्मग्ग'त्ति- मिथ्यात्वादिशैवलाच्छादिते संसारइदे कच्छपवजन्तुः श्रुतिश्रद्धासंयमबीजरूपमुन्मजनमासाद्य-लब्ध्वा, अन्यत्र सम्पूर्णमोक्षमार्गाऽसंभवात् मानुपेष्वित्युक्तम् । उत्तर
BACHARCOACHAR
