________________
उ.६
शब्दादिषु रागद्वेषौ त्यक्त्वा कर्मशरीरधूननम् ।
RECORRECASS
न विदधाति, यत एवं ततः किमित्याहबाचास
“सरे फासे अहियासमाणे, निविद नंदि इह जीवियस्स । मुणी मोणं समायाय, धुणे कम्मसरीरगं ॥ ३ ॥ पंत लहं दीपिका ४ा सेवंति, वीरा संमत्तदसिंणो । एस ओहंतरे मुणी, तिन्ने मुत्ते विरए वियाहिएत्ति बेमि" ब०२ 'सहे' इत्यादि-व्या० एवंविधो वीरो रत्यरती निराकृत्य शब्दादिविषयेषु मनोज्ञेषु न रागमुपयाति, दुष्टेषु द्वेषमपि ॥८ ॥
न याति । एवं स्पर्शाश्च मनोञतरमेदभिन्नान् 'अहियास 'चि-अघिसद्यमानः- सम्यक् सहमानः, किं कुर्यादित्याह‘णिविंद नंदी 'त्ति-निर्विन्दस्व- जुगुप्सस्व, औश्वर्यविभवात्मिका मनसस्तुष्टिर्नन्दिस्तां, इह मनुष्यजीवितस्य या नन्दिस्तुष्टिस्तां जुगुप्सस्व । एवमतीतं निन्दति प्रत्युत्पन्न संवृणोति अनागतं प्रत्याख्याति । किमालम्ब्य करोतीत्याह-'मुणी मोणमि' त्यादि-मुनित्रिकालवेदी मौनं संयममादाय गृहीत्वा धुनीयात् कर्मशरीरकं । कथं तच्छरीरकं धूयते । इत्याह-'पंत' इत्यादि-प्रान्तं- स्वाभाविकरसरहितं, अल्पं वा, रूक्षं-आगन्तुकस्नेहादिरहितं द्रव्यतो, भावतोऽपि च प्रान्तं-द्वेषरहितं विगतधूम, रूक्षं-रागरहितभपगताकारं एतादृशमाहारादिकं सेवन्ते-भुञ्जन्तीत्यर्थः । के', वीराः- अष्टकर्मविदारणसमर्थाः साधवः । किम्भृताः१, समत्वदर्शिनः-रागद्वेषरहिता इत्यर्थः। एवंविधो मुनिर्वीरो मवौघ तरतीति । स एव तीर्णः मुक्ता विरक्तः संसारसम्बन्धात् , इत्येवं 'वियाहिए 'ति- व्याख्यातः । इत्यधिकारपरिसमाप्तौ ब्रवीमीति पूर्ववत् । यश्च मुक्तत्वविरतत्वाम्यां न विख्यातः स किम्भूतो भवतीत्याह
" दुब्बसुमुणी आणाणाए तुच्छए गिलाइ वत्तप, एस वीरे पसंसिए, अब लोयसंजोगं एस नाए पवुबइ "
-
%%AKACHA
॥८
॥
