________________
३५५ ।।
तप्पमाणे कालाकालसमुट्ठाई संजोगट्ठी अट्ठालोभी आलूंपे सहसकारे विणिविट्ठचित्ते, एत्य सत्थे पुणो पुणो, से आयबले, से नाइबले, से मित्तबले से पिचवले, से देवबले, से रायबले, से चोरबले, से अतिहिबले से किविणबले, से समणवले, इथेएहिं विरूवरूवेहिं जेहिं दण्डसमायाणं संपेहाए भया कज्जइ, पावमुक्खुत्ति मण्णमाणे अदुवा आसंसाए "
' विणावि लोहंति - कश्चिद् भरतादिको विना लोभं प्रव्रज्यां प्रतिपद्यते । पाठान्तरे- 'विणइत्तु लोमं संज्वलनसंज्ञकमपि लोमं विनीय निर्मूलतोऽपनीय, 'एसो अकम्मे 'ति - एष एवम्भूतः सन् अकर्म्मा कम्र्म्माशरहितो भवति, एतादृशस्तु कर्माणां विपाकं जानाति पश्यति च । एवं ज्ञात्वा - विलोक्य किं कर्त्तव्यं ? चेत्याह- ' पडिलेहाए 'ति प्रत्युपेक्ष्य लोभं नावकांक्षति - नाभिलपतीति एष अनगार इत्युच्यते प्रकर्षेणोच्यते प्रोच्यते । अथानगारभावविपरीतः कीदृशो भवतीत्याह'अहो य राउ' चि- अहोरात्रं परितप्यमानः कालाकालसमुत्थायी संयोगार्थी अर्थालोमी आलुम्प सहसाकारो विनिविष्टचित्तःअनेकधा कुकम्मादिषु स्थापितचित्तः, अत्र - प्राणिविनाशकशस्त्रे पौनःपुन्येन प्रवर्त्तते । किञ्च - स आत्मबलं मे मावीति कृत्वा पुष्ट्यर्थं परप्राणान् वियोजयति, आलुम्पनादिषु क्रियासु प्रवर्त्तते । एवं ज्ञातिबलं मित्रवलं प्रेत्यबलं - परलोके मम पिण्डदानं करिष्यति, देवबलं क्षेत्रपालादि सेवते, एवं राजबलं चौरबलं तद्घृतधनभागं लास्यामि, अतिथिवलं- एतेऽतिथयो रससिद्धिं दास्यन्ति, एवं कृपणश्रमणार्थमपि वाच्यमिति । ' इच्चेतेर्हि 'ति- इत्येवं पूर्वोक्तेर्विरूपरूपैर्नानाप्रकारैः पिण्डदानादिभिः कार्ये, 'ट्रेडसमादाण 'चि- दण्डयन्यापाद्यन्ते प्राणिनो येन स दण्डः, तस्य सम्यगादानं ग्रहणं ' दंउसमादानं, तदात्म बलादिकं मम नैवाऽभविष्यद् यद्यहमेतन्नाकरिष्यं, इत्येवं संप्रेक्षया पर्यालोचनया, एवं संप्रेक्ष्य वा, भयात् क्रियते, आमु
उ० २॥
अनगार
भावविप
रीताना
माश्रवक्रि
याजन्यकर्मबन्ध
स्वरूपप्रकाशनम् ।
॥ ५५ ॥