________________
श्री
याचाराङ्गसूत्रदीपिका
अ० २
॥ ५० ॥
सद्धि संवस ते वाणं एगया नियगा तं पुत्रि पोसेंति सो वा ते नियगे पच्छा पोसिज्जा नालं ते तब ताणाए वा सरणाए षा, तुमपि तेसि नालं ताणाए वा सरणाए वा "
' इह जीविए 'त्ति - इहास्मिन् संयमजीविते 'जे पमचा '- ये प्रमत्ताः सन्तः सर्वोपघातकारिणीः क्रियाः समारम्भन्ते । ' से हंता' - स्थावरजङ्गमानां जन्तूनां घातको भवति, एवं छेत्ता कर्णादीनां भेता शिरोनयनादीनां लुम्पयिता ग्रन्थिच्छेदादिभिः, विलुम्पयिता ग्रामघातादिभिः, अपद्रावयिता प्राणव्यपरोपको विपशस्त्रादिभिः, अवद्रापयिता वा, उत्त्रासको लोटक्षेपादिभिः । स किमर्थं हननादिकाः क्रियाः करोतीत्याह — जेहिं वा सद्धिति-यैः स्वजनादिभिः सार्द्ध संवसति, ' तेवि पंति - णं वाक्यालंकारे, तेऽपि च निजका बान्धवाः सुहृदो वा पूर्वमेव पोपयन्ति तं सर्वोपायक्षीणं । स वा प्राप्तेष्टमनोरथलाभः सन् तान् निजान् पश्चात्पोपयेत् - अर्थदानादिना सन्मानयेदिति । ते च पोषकाः पोष्या वा तव आपद्गतस्य न त्राणाय भवन्तीत्याह- 'नालं ते 'ति - ते पित्रादयः त्राणाय आपद्रक्षणार्थं शरणाय निर्भयस्थित्यर्थं नालं-न समर्थाः, त्वमपि तेषां त्राणशरणे कर्त्तुं नालं न समर्थः । वदेवं स्वजनो न त्राणाय भवतीति प्रतिपादितं, अर्थोऽपि न त्राणाय भवतीत्येतत्प्रतिपिपादयिषुराह -
“ उत्राइयसेसेण वा संनिहिसंनिचओ किज्जइ, इहमेगेसिं असंजयाणं भोयणाए, तओ से एगया रोनसमुप्पाया समुपजंति, जेहिं वा सद्धि संवसइ, ते वाणं एगया नियमा तं पुवि परिहरंति, सो वा ते नियगे पच्छा परिहरेज्जा, नालं ते तव ताणाए वा, सरणाए बा, तुमपि तेसिं नालं ताणाए वा सरणाए वा
39
उ० १
प्रमादिनः
परस्परं
त्राणशरणा
भावप्रद
शनम् ।
॥ ५० ॥
