________________
णम् ।
श्री नया विहारी च गणधरादिवत् प्रथमो मङ्गः। द्वितीयं भंग सूत्रेणैव दर्शयति-य: पूर्वोत्थायी पश्चाद् निपाती, नंदिपेणवत्,
४िाउ०३ बाचारा कश्चिद् दर्शनतोऽपि गोष्ठामाहिलवत् । तृतीयभंगस्यामावादनुपादानं स चायं- नो पूर्वोत्थायी पश्चान्निपातीति, तथाहि- पूर्वोत्थासदीपिका उत्थाने सति निपातः चिन्त्यते सति धम्मिणि धर्मचिन्ता, तदुत्थानप्रतिषेधे च दराच्छादितैव निपातचिन्ता। चतुर्थभंग- यि चतुर्भ ०५
दर्शनायाह-'जे णो पुन्युट्ठाई'-यो हि नो पूर्वोत्थायी न पश्चान्निपाती सोऽविरत एव, गृहस्थः सन् नोत्थायी भवति, सम्य- गनिरूप
ग्विरवेरभावात् । शाक्यादयो वा चतुर्थमंगपतिता द्रष्टव्याः । एतदेव दर्शयति- सेवि तारिसए 'ति-सोऽपि शाक्यादिगणो .१३६ ॥
महाव्रतामावेन सावद्ययोगानुष्ठानतया तादृश एव, अत एव नो पूर्वोत्थायी नो पश्चान्निपाती गृहस्थतुल्य एव । सर्वदा सारंभकत्वेन उभयथाप्यसंवृत्त्वादुदायिनृपमारकवत् । अन्येऽपि ये सावधानुष्ठायिनस्तेऽपि तादृक्षा एवेति दर्शयति-'जे परित्राय' इत्यादि-येऽपि स्वयथिकाः पार्श्वस्थादयो द्विविधयापि परिक्षया लोकं परिज्ञाय पुनः पचनपाचनाद्यर्थ तमेव लोकमन्वाश्रितास्तेऽपि ताशा एवेति । स्वमनीषिकापरिहारार्थमाह
"एवं नियाय मुणिणा पवेइथं, इह बाणाकंखी पंडिए अणिहे, पुवावरराय जयमाणे, सया सीळं सुपेहाए सुणिया भवे | कामे अझंझे, इमेण चेव जुल्झाहि किं ते जुल्झेण बज्झयो ?"
' एवं नियाये 'त्यादि-एतद् यदुत्थानादिकं प्रागुपन्यस्तं केवलज्ञानावलोकेन 'नियाय '-ज्ञात्वा मुनिना तीर्थकता ल प्रवेदितं-कथितम् । इदं पुनरेव प्रवेदितमित्याह-' इह आणाकंखी 'त्ति-इहास्मिन् मौनीन्द्रप्रवचने स्थितः सन् आज्ञां
तीर्थकरोपदेशं आकांक्षितुं शीलमस्येत्याज्ञाकांक्षी आज्ञानुसारमार्गप्रवर्तका, स किम्भूतः, 'अणिह 'ति-अनिहानिस्नेहः- १३६
CHAKORSREKAC-मानक