________________
CACAKKA
चोच्चालयिता- अपनेता स मोक्षमार्गव्यवस्थितो मोक्षो वेति । यो वा सन्मार्गानुष्ठायी स सत्कर्मणामुच्चालयिता स चात्म- ३०३ नो मित्रमतो व्यपदिश्यते-'पुरिसा अचाण'चि हे जीव ! आत्मानमेवामिनिगृह्य धर्मध्यानाद् बहिर्विषयाभिष्वनाथ निःस- सत्यशब्दरन्तमवरुध्य, तत एवं- अनेन प्रकारेण दुःखात्सकाशादात्मानं प्रमोक्ष्यसि । एवमात्मा कर्मणामुच्चालयिताऽऽत्मनो मित्रं व्याख्यान भवति । अपि च-'पुरिसा 'इत्यादि-हे पुरुष! हे जीव ! सत्यं-संयमं समभिजानीहि आसेवनपरिक्षया समनुतिष्ठ । किम- है प्रदर्य संथेमिति चेदाइ-'सच्चस्से 'त्यादि-सत्यस्य-आगमस्याज्ञयोपस्थितः सन् स मेधावी मार-संसारं तरति । किञ्च-'सही'
सारतरणोत्यादि-सहितो ज्ञानादियुक्तः, धर्म-श्रुतचारित्राख्यं, आदाय-गृहीत्वा किं करोतीत्याह- 'सेयं 'ति-अयः पुण्यमात्महितं
पायसूचसम्यग्- अविपरीततयाऽनुपश्यति समनुपश्यति । उक्तोऽप्रमनः तद्गुणाच, तद्विपर्ययमाह
नम् । "दुहओ जीवियस्स परिवंदणमाणणपूयणाए जंसि एगे पमायति" 'दुहओ' इत्यादि-द्विधा रागद्वेषप्रकारद्वयेन आत्मनिमित्तं परनिमित्तं वा ऐहिकामुष्मिकार्थ वा इतो द्विहतः सन् कि कुर्यात् ! 'जीविय 'इत्यादि-जीवितस्य कदलीगर्भनिःसारस्य परिवन्दनमाननपूजनार्थ हिंसादिषु प्रवर्तते । किच-'सि एगे 'ति- यस्मिन् परिवन्दनादिनिमित्ते एके रागद्वेषोपहताः प्रमाद्यन्ति, न ते आत्मने हिताः। एतद्विपरीतं त्वाह- ।
"सहियो दुक्खमत्ताए पुट्ठो नो झंझाए, पासिमं दविए लोकालोकपवंचाओ मुचइत्ति बेमि" ॥ तइओ उद्देसो सम्मत्तो ॥
'सहिओ' इत्यादि-सहितो ज्ञानादिसमन्वितो दुःखमात्रया उपसर्गजनितया वा स्पृष्टः सन्, 'नोझंझाए' चिइष्टविषयावाप्तौ रागझंझा, अनिष्टावाप्तौ द्वेषझंझा, तत्र नो व्याकुलितमतिर्मवेत् , तदपनोदायोबच्छेत् । तानुभयप्रकारामपि ॥११॥
ओ जीवियस्स परिवंदा परनिमित्तं वा ऐहिकामासादिषु प्रवर्तते । कि
