________________
श्रीसूत्रकृताङ्ग
चूर्णि :
।। ३६८ ।।
मज्जमाणं गंधा। सेसाणं जीवाणं सेयत्थि विज्जा । वणस्सतिकाइयमूलपत्रपुष्पफलप्रवालाङ्कुराद्या वानस्पत्या स्थावरा जङ्गमाश्च मृगाद्या: । दयानिमित्तं मांसमास्वाद्य स्वां वृत्तिं परिकल्पयामः । खंडोखंडि कातुं समे भागेसु कवल्लूरं पऊलेऊणं खायामो, एवमेगेण जीवघातेण सुबहु जीवे रक्खामो। जे पुण वणतावसा बहूणि कन्दफलाणि घातेंति ते दिणेण गामघातं करेंति । न चाशरीरो धम्र्म्मो भवतीत्यतः अल्पेन व्ययेन बहु रक्षामः वणिजवत् । जंपि तदर्थं किञ्चित्पापं भवति तदपि आतावणोववासजापब्रह्मचर्यैः क्षपयामः । विश्वामित्रेणाप्युक्तं- 'शक्यं कर्त्तुं जीवता धर्म्म पापं० । ' ( ) णणु च तुम्हे चंकमणादी काउस्सग्गेण सोधध, अयं चास्माकं स्मृतिविहित एव हस्तितापस धर्मस्तमेनं प्रतिपद्यस्व आगच्छ ॥५२॥
तानेवं ब्रुवाणान् आर्द्रक आह
(मू०) संवच्छरेणावि य एगमेगं, पाणं हणंता अणियत्तदोसा ।
साण जीवाण वहे ण लग्गा, सिया य थोवं गिहिणो वि तम्हा ॥ ५३ ॥ ( सूत्र ८४० )
द्वितीयश्रुतस्कन्धे
षष्ठ
मध्ययनम्
॥ ३६८ ॥
