________________
श्रीसूत्रकृताङ्ग
चूर्णि: ॥ २९६ ॥
द्वितीयश्रुतस्कन्धे पञ्चममध्ययनम्
RS भवति । एवं प्रतिकारप्रत्युपकारप्रत्यपकारप्रतिपूजादिष्वायोज्यं । स किं पात्रे वाऽपात्रे वा प्रतिलाभिते ? ततो पडिलाभो
अत्थि णत्थि पुच्छिज्जति भणति-एकान्तो नास्ति । तत्थ दोसा-जारिसंवा वचनीयं तारिसेणेव फलेण होतव्वं । तेण अधम्मियस्स कस्सइ इटुं दाणं दिण्णं । तेणवि णाम इटेण फलेण होतव्वं । पात्रे वा अंतं पंतं दिण्णं । तेणावि णाम अंतफलेण होतव्वं । एवमनेकान्तः । पत्ते तु इट्ठमणिटुं वा सडाए अणुपरोधी दिज्जमाणं महप्फलं भवति । अपत्ते तु | इट्टमणिटुं वा दत्तं वधाय । तथावि ण वारिज्जति अंतराइयदोसोत्ति काऊण । तथाऽनुज्ञायते देहित्ति मज्जारपोसगादिटुंतेण
मा अधिगरणं भविस्सति । तेण असंजतगिहत्थाणं अन्नउत्थियाण देहित्ति । किंच-इत्थ पुण्णं ण वा पुण्णंति ण वियागरेज्ज । मेधावी जइ पुण भणति-किं पत्तं जस्स मए दातव्यं? कथं वा किं वाऽस्य फलमिति ? तदाऽस्य कथ्यते यो दाता यं देयं । एवमेतान्यव्याकृतवस्तूनि यथा येषु स्थानेषु वक्तव्यानि तथोक्तानि अवक्तव्यान्यप्यन्येषु स्थानेषु, यथा , च वक्तव्यानि तथाप्युक्तम् । एतेन लक्षणेनान्यान्यपि तथावक्तव्यान्यवक्तव्यानि च विज्ञेयानि । अतोऽतिप्रसक्तं लक्षणमिति कृत्वोच्यते । एवं सर्वत्रैव तद्विकल्पं करिष्यति तेनोद्धारः क्रियते एकान्तेनैव 'सन्तिमग्गं च वूहए' शमनं-शान्ति: मग्गेमार्गः जेण कधितेण उवसमंति सत्ताणि शासनवृद्धिश्च भवति तथा कथयति, सो पुण संतिमग्गो धम्मं कधंतेहिं पावावेंतेहिं १. वक्तव्यावक्तव्यानि-C
॥२९६ ॥
