________________
श्रीसूत्रकृताङ्ग
चूर्णि: ॥२९५ ॥
द्वितीयश्रुतस्कन्धे पञ्चममध्ययनम्
| भिक्खामेत्तवित्तिणो 'साधुजीविणो 'त्ति ण कस्सइ उवगेधेण जीवंति कक्ककुहगकुसयावज्जिणो । एवं वत्ते ते मिच्छा
पडिवज्जतित्ति । एवं दिढेि न धारेज्ज । परेण पुट्ठो ण एवं भणेज्जा-एते वरागा बालतवस्सिणो सव्वं मिच्छा करेंति, | लोकविरुद्धं च । तं भणंतस्स ते लोए गाढरुट्ठीभूता, पच्छा लोगो मा भणिहितित्ति एते मदीये सत्थिया गुणद्वेषिणः अविदु रुस्संति ण य उवसमंति । तेऽवि य जाव गेवेज्जा ताव उववज्जति तो कधं एगंतेणं एवं वुच्चति-सव्वमेतं णिरत्थगं किलिस्संति । णिच्चपुट्ठो वा भणति अणागाढमिच्छादिट्ठीसु-एतेवि किंचिदधेलोगफलिगं णिव्वत्तेन्ति ॥३१॥ अयमण्णो अन्नउत्थियगिहत्थाणं दाणं प्रत्यव्यवहारः
(मू०) दक्खिणाए पडिलंभो, अस्थि नत्थि त्ति वा पुणो।
ण वियागरेज्ज मेहावी, संतिमग्गं च वूहए ॥३२॥ (सूत्र ७८६) (चू०) 'दक्खिणाए पतिलंभो० ।' दानं देंति दीयते वा दक्षिणा । दक्षिणा प्रतिलम्भो । दक्षिणायाः प्रतिलम्भः । अथवा दक्षिणाया लम्भितो दक्षिणालम्भस्तया वा लम्भितः स प्रतिलम्भः प्रतिमानवत् जो मानितो वा १. पडिलंभो-मूले।
॥२९५ ॥
