________________
श्रीसूत्रकृताङ्गचूर्णि: ।। २७६ ।।
(चू०) 'एतेहिं दोहिं ठाणेहिं ववहारो० ।' इमाणि दोण्णि द्वाणाणि - वोच्छिज्जिस्संति भविया अधो | वोच्छिज्जिस्संति, णो णाम भविया, अथवा सेसा सव्वे गंठिया भविस्संति, तधावि एतेहिं दोहिं ठाणेहिं ववहारादीत्यतश्च | दर्शनं न भवति । एतेहिं दोहिं ठाणेहिं अणायारं विजाणाहि । कतरं अनाचारं ? दर्शनानाचारं । स्यात् कथं मन्तव्यं वक्तव्यं वा ? 'जयन्तीति ! जे जहाणामए सव्वागाससेढी० ।' एवं मन्तव्यं, परेण वा पुट्ठेण वक्तव्यम् । उक्तो दर्शनाचार आचारस्येति ||५||
इदानीं चारित्रं प्रति श्रद्धानमुच्यते
(मू०) जे केति खुड्डगा पाणा, अदुवा संति महालया ।
सरिसं तेहिं वेरं ति असरिसं ति य णो वदे ॥६॥ ( सूत्र ७६० )
(चू० ) 'जे केइ खुड्डया पाणा० ।' इन्द्रियाणि प्रति खुड्डगा सव्वे एगेंदिया बेइंदिया क्रमवृद्धिर्जाव पञ्चेन्द्रिया । अथ शरीरं प्रति कुंथुमादी खुड्डगा हत्थिमादी महालया । संति-विद्यन्ते सर्वलोकप्रत्यक्षा आलयः शरीरं, महानालयो १. तु जाणई- मूले।
द्वितीय
श्रुतस्कन्धे
पञ्चममध्ययनम्
॥ २७६ ॥
