________________
श्रीसूत्रकृताङ्ग
चूर्णिः ॥ २४३॥
भावेति, मायी उज्जुत्तणं भावेति, जधा उदायिमारओ, असितमुद्दओ वा । 'एगंतदंडे 'त्ति न कस्यचिदपि दण्डं न पातयति । पितुरपि कतो तस्य न मरिसेति। 'एतंगबालो 'त्ति णिच्चमेव इढेसु विसएसु अणिढेसु अदोहि रागदोसेर्हिति
द्वितीय
श्रुतस्कन्धे आगलिज्जइ बालः, कार्याकार्यानभिज्ञत्वाद्वा मूढो बालः इत्यनर्थान्तरम्। 'एगंतसुत्तेति यथाऽऽद्यस्वापसुप्तः शब्दादीनां ।
चतुर्थविषयाणां सन्निकृष्टानामप्युपलब्धा न भवति एवं सो हिताहितकार्यानभिज्ञत्वात् हिंसादिसु कर्मसु प्रवर्त्तते। एकान्तग्रहणं मध्ययनम् पण्डितबालपण्डितनिवृत्त्यर्थम् । आता [स](अ)विचार०, विचरणं विचारः, विचरन्ति यस्य कायवाङ्मनांसि स भवति सविचारमणवयसकायवक्के । तत्र मनोविचारः इदं चिन्त्यं इदं मनसाऽप्रकृत्यं, वाग्विचारस्तु इदं वाच्यमिदं न | वाच्यं, कायविचारोऽपि इत्थं मया न कर्त्तव्यं इत्थं च कर्त्तव्यमिति । (अ)विचारमणवयसकायवक्को स तु न किञ्चित् कुशलमकुशलं वा मनसा चिन्तयति, वाचा न ब्रुवते, कायेन स्थाणुरिव निश्चेष्टस्तिष्ठति । तस्यापि तावत्कर्म बध्यते, किमंग पुण सविचारमणवयकायवक्कस्स? आह-पुनर्वाक्यग्रहणं पुनरुक्तम् ? उच्यते, एककालं कदाचिद्वा युगपत् योगित्वात् एवं सूक्तं भवति, उक्तं च-'काए बहुअज्झप्पं सरीरवाया० ।' ( ) 'आता
॥२४३॥ १. एगंतबाले-मूले । २. हिंसादिसु प्रवर्तते-।। ३. तत्कर्म-11
