________________
श्रीसूत्रकृताङ्ग
चूर्णिः ॥२०३॥
द्वितीयश्रुतस्कन्धे तृतीयमध्ययनम्
पज्जत्तो भवति । पच्छा ओरालियसरीरेण चेव आहारेति । एवं वेउव्वियं । आहारगसरीरेणं पुण णियमा आहारगो चेव । वुत्तो आहारो ॥१७७॥ इदाणि परिणा
(नि०) णामं ठवणपरिन्ना दव्वे भावे य होइ नायव्वा ।
दव्वपरिन्ना तिविहा भावपरिन्ना भवे दुविहा ॥१७८॥ (चू०)जधा सत्थपरिण्णाए। भणिता णिक्खेवणिज्जुत्ती॥१७८।। सुत्ताणुगमे सुत्तं
(मू०) सुयं मे आउसंतेणं भगवता एवमक्खातं-इह खलु आहारपरिण्णा णाम अज्झयणे, तस्स णं, अयमढे-इह खलु पाईणं वा ४ सव्वातो सव्वावंति लोगंसि चत्तारि बीयकाया एवमाहिज्जंति, तं जहाअग्गबीया मूलबीया पोरबीया खंधबीया । (सूत्र ७२२)
॥ २० ३
॥