________________
श्रीसूत्रकृताङ्गचूर्णि: ।। १८६ ।।
यमा: शाक्यानामपि दश कुशलाः कर्मपथाः, तत्राहिंसा मान्या । न चाहिंसा तेषां गरियो धर्म्मसाधनम् । कथं ? साङ्ख्यानां तावज्ज्ञानादेव मोक्ष: । आह हि - ' एवं भासा० ।' ( ) वैशेषिकानामपि अभिषेचनोपवास| ब्रह्मचर्यगुरुकुलवासवानप्रस्थदानयज्ञादिनक्षत्रमन्त्रकालनियमा दृष्टाः । तत्र हिंसैव वैदिकानां गरीयसी यस्मात् यज्ञोपदेशात् । उक्तं हि 'ध्रुवं प्राणिवधो यज्ञे० ।' ( ) शाक्यानामपि सत्यं गरीयो धर्म्मसाधनम् । कथं ? कोऽपि भिक्खुएहिं भणितो- सिक्खावतं गेण्ह । तेण मुसावादवज्जाई गहिआई । ते घेत्तुं च भंजति । भंजंतो वुत्तो-कीस भंजसि ? सो भणति मुसावादवेरमणं मएण ग (ही) तं। तए णं सव्वं अलियं चेव । एवं तेसिं अहिंसा वणधा गुरुइं अम्हं तु अहिंसा सीलंगा । | कथं कृत्वा ? दृप्तक्लृप्तत्वादिति हेतुः । ते चेव पावादिया अप्पाणुमाणेण दिट्टंतो कीरति ॥७१७॥
(मू० ) ते सव्वे पावाइया आदिकरा धम्माणं नाणापण्णा नाणाछंदा नाणासीला नाणादिट्ठी नाणारुई | नाणारंभा नाणाज्झवसाणसंजुत्ता एगं महं मंडलिबंधं किच्चा सव्वे एगओ चिट्ठति, पुरिसे य सागणियाणं |इंगालाणं पातिं बहुपडिपुण्णं अयोमएणं संडासएणं गहाय ते सव्वे पावाइए आइगरे धम्माणं नाणापणे
१. ........ ज्ञानादेरेव - FI
द्वितीय
श्रुतस्कन्धे
द्वितीय
मध्ययनम्
।। १८६ ॥
