________________
GOSH
१११११
आचा प्रदी०
तथा शुभाशुभभेदेन योनीनामनेकत्वं गाथाभिः प्रदर्श्यतेसीयादो जोणीओ चउरासीती य सयसहस्साई। असुभाओ य सुभाओ तत्थ सुभाओ इमा जाण ॥१॥'
अस्संखाउमणुस्ता राईसर संखमादिआऊणं । तित्थयरनामगोत्तं सव्वसुहं होइ नायव्वं ॥२॥ तस्थवि य जाइसंपन्नतादि सेसाउ हुँति असुभाओ । देवेसु किविसादी सेसाओ हुंति उ सुभाओ ॥३॥ पंचिंदियतिरिएसु हयगयरयणे हवंति ज सुभाओ । सेसाओ असुहाओ हवंति एगिदियादीया ॥४॥ देविंदचक्कवहित्तणाई मोत्तुं च तित्थगरभावं । अणगारभावितावि य सेसा उ अणंतसो पत्ता ॥५॥
[ एताश्चानेकरूपा योनीदिंगादिषु पर्यटन्नपरिज्ञातकर्माऽसुमान् 'संधेइ'त्ति सन्धि करोत्यात्मना सहाविच्छेदेन संघटयति, १ शीताद्या योनयश्चतुरशीतिश्च शतसहस्राणि । अशुभाः शुभाश्च तत्र शुभा इमा जानीहि ॥१॥ २ असख्यायुर्मनुष्याः संख्यायुष्काणां राजेश्वराद्याः । तीथ करनामगोत्र सर्वशुभं भवति ज्ञातव्यम् ॥२॥ ३ तत्रापि च जातिसम्पन्नताद्याः शेषा भवन्त्यशुभाः । देवेषु किल्बिषाद्याः शेषा भवन्ति च शुभाः ॥३॥ ४ पञ्चन्द्रियतिर्यक्षु ह्यगजरत्नयोर्भवति शुभा । शेषाश्च शुभाः शुभवर्यैकेन्द्रियाद्याः ॥४॥ ५ देवेन्द्रचक्रवर्तित्वे मुक्त्वा तीर्थकरभावं च । भावितानगारतामपि च शेषास्त्वनन्तशः प्राप्ताः ।।५।।
HASHARORA SHARRARHICHOSE
॥२०॥
भा। शेषा देवेषु किनामगोत्र
|| ११
