________________
भाचा
११८६
प्रदी.
सम्मत्तमेव सममिजाणिया (सू. २१७) स-पूर्वव्यावर्णितो भिक्षुः-साधुः साध्वी वा अशनादिकमाहारमुद्गमोत्पादनैषणाशुद्धं ग्रहणैषणाशुदं च गृहीतं सदङ्गारिताभिधमितवर्जमाहारयेत् , तयोश्चाङ्गार धुमितयो रागद्वेषौ निमित्तं, तयोरपि सरसनीरसोपलब्धिः, रसोपलब्धिनिमित्तं परिहारं' दर्शयति-स भिक्षुराहारयन् नो वामतो हनुतो दक्षिणां हनुं रसोपलब्धये सञ्चारयेदास्वादयनशनादिकं, नापि दक्षिणतो वामां सञ्चारयेदास्वादयन् , स स्याहारं चतुर्विधमप्याहारयन् रागद्वेषौ परिहरनास्वादयेत् , 'अणासादमाणे कुतश्चिनिमित्ताद्धन्वन्तरं सञ्चारयन्नप्यनास्वादयन् सञ्चारयेदिति । किमिति यत आह--आहारलाघवमागमयन्--आपादपन् नो आस्वदयेत , आस्वादनिषेधेन चान्तप्रान्ताहाराभ्युपगमो विहितो भवति, एवं तपः 'से तस्य भिक्षोरभिसमन्वागतं भवतीत्यादि गताथं यावत् 'सम्मत्तमेव समभिजाणिय'त्ति ॥ २१७ ॥ तस्य चान्तप्रान्ताशितया शरीरपरित्यागबुद्धिः स्यादित्याह--.
जस्स णं भिक्खुस्स एवं भवति ‘से गिलामि च खलु अहं इमंसि समए इमं । सरीरगं अणुपुब्वेण परिवहित्तए' से आणुपुब्वेण आहारं संवदृज्जा, आणुपुव्वेण आहारं संवट्टेत्ता कसाए पत्तणुए किच्चा समाहियच्चे फलगावयट्ठी उट्ठाय भिक्ख अभिणि१०निमित्तपरि० - बृ ।
309 HORECALACAS
SIA
॥४१०॥
