________________
श्रीउत्तराध्ययनसूत्रे श्रीनेमिच
न्द्रीया सुखबोधाख्या लघुवृत्तिः ।
॥३३९॥
गामे नगरे तह रायहाणिनिगमे य आगरे पल्ली। खेडे कबड-दोणमुह-पट्टण-मडंब-संबाहे॥१६॥ त्रिंशं तपोआसमपए विहारे, सन्निवेसे समायघोसे य । थलिसेणाखंधारे, सत्थे संवट्टकोट्टे य ॥१७॥ मार्गगवाडेसु य रत्थासु य, घरेसु वा एवमित्तियं खित्तं । कप्पइ उ एवमाई, एवं खित्तेण ऊ भवे ॥१८॥
त्याख्यमपेडा य अद्धपेडा गोमुत्ति पयंगवीहिया चेव । संबुक्कावद्वाऽऽययगंतुंपञ्चागया छट्ठा ॥ १९॥
ध्ययनम्। दिवसस्स पोरिसीणं, चउण्हं पिउ जत्तिओ भवे कालो। एवं चरमाणोखलु, कालोमाणं मुणेयचं २०|
बाह्यतपसः | अहवा तइयपोरिसीए, ऊणाए घासमेसंतो। चउभागूणाए वा, एवं कालेण ऊ भवे ॥ २१॥ स्वरूपम् । इत्थी वा पुरिसोवा, अलंकिओवाऽणलंकिओवा वि।अण्णयरवयत्थोवा, अन्नयरेणं व वत्थेणं ॥२२॥ अण्णेण विसेसेणं, वण्णेणं भावमणुमुयंते उ। एवं चरमाणो खलु, भावोमाणं मुणेयचं ॥२३॥ दचे खित्ते काले, भावम्मि य आहिया उ जे भावा। एएहिं ओमचरओ, पजवचरओ भवे भिक्खू २४ | व्याख्या-तत्र अवम-न्यूनमुदरमस्य अवमोदरस्तद्भावः 'अवमौदर्य' न्यूनोदरता पञ्चधा समासेन व्याख्यातम् । 'द्रव्यतः' इति द्रव्याद, हेतौ पञ्चमी, क्षेत्रं च कालश्च क्षेत्रकालं तेन, भावेन 'पर्यायैश्च' उपाधिभूतैः ॥ तत्र द्रव्यत आहयो यस्य 'तु:' पूरणे, 'आहारः' द्वात्रिंशत्कवलमानः, 'ततः स्वाहारात् 'अवमम्' ऊनं, 'तुः' प्राग्वद् यः कुर्याद् भुञ्जान इति शेषः, यत्तदोर्नित्याभिसम्बन्धात् तस्य 'एवम्' अमुना प्रकारेण 'द्रव्येण' उपाधिभूतेन भवे दिति सण्टङ्कः, अवमौ- A॥३३९॥ दर्यमिति प्रक्रमः । एतच्च जघन्येन एकसिक्थं-यत्रैकमेव सिक्थं भुज्यते तदादि, आदिशब्दात् सिक्थद्वयादारभ्य यावदेकत्रिंशत्कवलभोजनम् । सम्प्रदायः पुनरत्र-"अप्पाहारोमोयरिया जहन्नेणेगकवला, उक्कोसेणं अट्ठ कवला" इत्यादि,
