________________
श्रीउत्तराध्ययनसूत्रे भीनेमिच-
न्द्रीया सुखबोधाख्या लघु- वृत्तिः ।
॥२८६॥
सोउं सत्थवाहो जाओ सावगो । वहमाणो य सत्थो कमेण संपत्तो तं महाडइं जत्थ सो मरुभूई करी । दट्टण य तत्थ त्रयोविंश | महासरोवरं समावासिओ तत्तीरे । एत्थंतरम्मि य तम्मि चिय सरोवरे बहुकरिणीपरिवारितो जलपाणत्थमागतो सो करी, केशिपाऊण य सविलासं जलं विलग्गो पालिसिहरं, पलोइयाई पासाइं, तं दळूण य सत्थमावासियं धावितो तविणा- गौतमीसणत्थं । तं च तहमागच्छंतं दट्ठण पलाणो सत्थजणो । मुणी वि नाऊणोहिणा सट्ठाणे ठितो काउस्सग्गेणं । तेण याख्यमवि करिणा सयलं तं सत्थपएसं दरबलितेण दिट्ठो सो महामुणी, धाविओ तदभिमुहं । समासन्नपएसे य तं | ध्ययनम्। पलोएमाणो समुवसंतकोहो लेप्पमतो इव निच्चलो ठितो । तं च तहारूवं दट्ठण पडिबोहणत्थं मुणी संवरिय-13
पार्श्वनाथकाउस्सग्गो भणइ-भो भो मरुभूइ! किं न सुमरेसि मं अरविंदनरवई अप्पणो वा पुवभवं? । ततो सो तं
चरित्रम् । सोउं संजायजाईसरणो पडितो मुणिचलणेसु । मुणिणा वि सविसेसं देसणापुवयं कतो सो सावगो । ततो गतो सट्ठाणं करी । एत्थंतरम्मि य दट्ट्णमुवसंतं करिं सचोजो पुणो वि मिलितो सत्थजणो । पणिवइऊण य मुणिचलणेसु सबहुमाणं पडिवजइ दयाइमूलं सावगधम्मं । ततो कयकिञ्चो सत्थो मुणी य नियनियवावारनिरया विहरि पयत्त त्ति । ___ इतो य सो कमठपरिवायगो मरुभूइविणासणेणावि अणियत्तवेराणुबंधो निययाउयक्खए मरिऊणुप्पन्नो कुक्कुडसप्पो, तेण विज्झाडवीए परिब्भमंतेण दिट्ठो चिक्खल्लखुत्तो सो महाकरी, डसितो कुंभत्थले । ततो सो करी तबिसवेयणाभावितो य सम्ममहियासित्ता कालं काऊण समुप्पन्नो सहसारकप्पे सत्तरसागरो देवो। कुक्कडसप्पो वि समयम्मि मरिऊणुप्पन्नो सत्तरसागरोवमाऊ पंचमपुढवीए नेरइतो।
इतो य सो करिदेवो चुतो इहेव जंबुद्दीवे दीवे पुवविदेहे सुकच्छविजए वेयडूपवए तिलयनयरीए विजुगइविजाहरस्स कणयतिलयाए देवीए किरणवेगो नाम पुत्तो जातो, सो य कमागयं रजमणुपालित्ता सुरगुरुसूरिसमीवे
