________________
बहुदेवदाणवपरिखुडो दुवारदेसे एगो दिवपुरिसो, तक्खणं च नियत्तिय सो समारूढो सुरसेलं, निसन्नो सीहासणे, अणेगे |All अरिष्टनेमिसमागया जंतुणो, अहं पि तत्थेव गया, सो चउरो चउरो सारीरमाणसदुहपणासगाणि कप्पपायवफलाणि तेसिं दितो चरित्रम् ।। मए भणिओ-भयवं! मम वि देसु इमाणि, दिनाणि य तेण, तयणंतरं च पडिबुद्धा अहं । सहीहिं भणियं-पियसहि ! मुहकडुओ वि ते एस सुमिणतो झत्ति परिणामसुंदरो होहि त्ति । इतो तत्तो नियत्तो नेमिनाहो। चलियास
हिं पडिबोहिओ 'भयवं! सबजगज्जीवहियं तित्थं पवत्तेहि' त्ति भणंतेहिं लोगंतियदेवेहिं गतो जणणि-जणयसयासे,X विरइयकरकमलमउलेण य भणियं-अम्मो ! विरत्तं मे भवचारगाओ चित्तं, तं इच्छामि अहं तुम्भेहिं अणुण्णातो पवइउं । इमं च सोऊण सोयसंघट्टनिरुद्धहियया कंपिरसरीरा चुण्णियवलया निवडिया महीयले । मिलियं तत्थ दसारचक्कं । जलाभिसेयाइणा लद्धसन्ना इमं भणिउमाढत्ता-कीस जाय ! पसरंतमणोरहवल्लिउम्मूलणेण सोयसायरे खिवेसि अम्हे ?, कीस वा पडिवन्नपत्थणाभंगेण जणेसि मणसंतावाइरेगं दसारचकस्स ?, अन्नं च-जाय ! एवं कीरमाणे सयंमग्गियरायमइकन्नगो हरी कहं दाविस्सइ उग्गसेणरायस्स मुहं ? कहं वा भविस्सइ जीवंतमयगा वराई रायमई ?, ता अम्होवरोहेण चेव तीए करेसु पाणिग्गहणं, परिणयवतो य काहिसि पवजं । ततो भणियं भयवयाअम्मो! मा करेसु मणसंतावं, परिभावेसु अणिच्चत्तं सबभावाणं, चिंतेसु विवागदारुणतं अतित्तिजणगत्तं च विसयाणं, तहा-अथिरत्तणं जोवणस्स, चंचलत्तं च रिद्धीणं, संझासमयसमागमेकतरुवासिसउणाणं व थोवसंजोगत्तं पियपुत्ताइबंधुजणाणं, अयंडपहारित्तणं मजुस्स, जम्मजरामरणरोगाइदुक्खपउरत्तं च संसारस्स आलोएसु, ता अणुजाणसु मं इमातो भवपलीवणाओ नीहरंतं । एत्थंतरे दुसारचक्केण विरइयकरंजलिणा भणितो नेमी-कुमार! तए संपई चेव परिचत्तस्स जायववग्गस्स अत्थमइ ब जियलोओ, ता पडिच्छाहि ताव कंचि कालं । ततो उवरोह सीलयाए संवच्छ
