________________
अथ एकविंशं समुद्रपालीयाख्यमध्ययनम् ।
एकविंशं
श्रीउत्तराध्ययनसूत्रे श्रीनेमिचन्द्रीया सुखबोधाख्या लघु
समुंद्रपालीयाख्यम
ध्ययनम्।
समुद्रपालस्य वक्तव्यता।
XXXXXXXXXX
वृत्तिः ।
व्याख्यातं विंशतितममध्ययनम् । अधुनैकविंशं समुद्रपालीयनामकमारभ्यते, अस्य चायमभिसम्बन्धः-'अनन्तव्याख्यातं विंशतितममध्य राध्ययनेऽनाथत्वमनेकधोक्तम् , इह तु तदालोचनाद् विविक्तचर्यथैव चरितव्यमित्यभिप्रायेण सैवोच्यते' इत्यनेन सम्बन्धेनायातस्यास्याऽऽदिसूत्रम्
चंपाए पालिए नामं, सावए आसि वाणिए । महावीरस्स भगवओ, सीसे सो उ महप्पणो ॥१॥ निग्गंथे पावयणे, सावए से विकोविए । पोएण ववहरते. पिहंडं नगरमागए ॥२॥ पिहुंडे ववहरंतस्स, वाणिओ देइ धूयरं । तं ससत्तं पइगेज्झ, सदेसमह पत्थिओ॥३॥ अह पालियस्स घरणी, समुद्दम्मि पसवई। अह दारए तहिं जाए, समुद्दपालि त्ति नामए ॥४॥ खेमेण आगए चंप, सावए वाणिए घरं । संवई घरे तस्स, दारए से सुहोइए ॥५॥ बावत्तरि कलाओ अ, सिक्खिए नीइकोविए। जोवणेण य संपन्ने, सुरूवे पियदंसणे ॥६॥ तस्स रूववइं भजं, पिया आणेइ रूविणिं । पासाए कीलए रम्मे, देवो दोगुंदगो जहा ॥७॥ अह अन्नया कयाई, पासायालोयणे ठिओवज्झमंडणसोभागं, वज्झं पासइ वज्झगं ॥८॥ तंपासिऊण संविग्गो, समुद्दपालो इमं बवी। अहो! असहाण कम्माणं, निजाणं पावगं इमं ॥९॥ संबुद्धो सो तहिं भयवं, परमं संवेगमागओ। आपुच्छऽम्मापियरो, पधए अणगारियं ॥१०॥ व्याख्या-सुगमान्येव । नवरम्-"सीसे सो उ" ति शिष्यः स पुनः॥"निग्गंथे" त्ति नैर्ग्रन्थ्ये "से विकोविए"त्ति
॥२७३॥
॥२७३॥