________________
श्रीउत्तराध्ययनसूत्रे श्रीनेमिच
न्द्रीया सुखबोधाख्या लघुवृत्तिः ।
खेदः-संयमस्तेनाऽनुगतः 'चः' पूरणे, कोविदः-लब्धशास्त्रपरमार्थ आत्मा यस्य स कोविदात्मा, “पन्ने अभिभूय
पञ्चदर्श सबदंसी उवसंते" त्ति प्राग्वत्, "अविहेठकः" न कस्यचिद् विबाधको यः स भिक्षुरिति सूत्रार्थः ॥ १५ ॥ तथा
समिक्षुअसिप्पजीवी अगिहे अमित्ते, जिइंदिए सबओ विप्पमुक्के।
नामकमअणुक्कसाई लहुअप्पभक्खी, चिचा गिहं एगयरे स भिक्खू ॥१६॥ त्ति बेमि ॥ ध्ययनम्। व्याख्या-'अशिल्पजीवी' चित्रादिविज्ञानजीविकारहितः 'अगृहः' अनगारः "अमित्ते” त्ति उपलक्षणत्वाद् IX अमित्रशत्रुः जितेन्द्रियः, तथा 'सर्वतः' बाह्याभ्यन्तराच्च ग्रन्थादिति गम्यते विप्रमुक्तः, तथा 'अणुकषायी' स्वल्पकषायः
वक्तव्यता। "लहुअप्पभक्खि” त्ति अल्पानि-स्तोकानि लघूनि-निःसाराणि निष्पावादीनि भक्षितुं शीलमस्येत्यल्पलघुभक्षी त्यक्त्वा 'गृह' द्रव्यभावभेदभिन्नम् , एकः-रागद्वेषरहितः चरत्येकचरो यः स भिक्षुरिति सूत्रार्थः ॥ १६ ॥ इतिः' परिसमाप्तौ, ब्रवीमीति पूर्ववत् ॥
॥२१८॥
1 से
.
॥इति श्रीनेमिचन्द्रसुरिरचितायां उत्तराध्ययनसूत्रलघुटीकायां सुखबोधायां पञ्चदशं सभिक्षुनामकमध्ययनं समाप्तम् ॥
.
॥२१८॥
