________________
1
करकंडू कुविओ । चंपा रोहिया । जुद्धं च वट्टइ। ताए संजईए सुयं । 'मा जणक्खओ होहि' त्ति मयहरिं आपुच्छि - ऊण गया तं नयरिं । करकंडुं उस्सारित्ता रहस्सं भिंदइ- एस तव पिय त्ति । तेण ताणि अम्मापियरो पुच्छियाणि । तेहिं सन्भावो कहिओ । माणेणं न ओसरइ । ताहे सा चंपं अइगया, रन्नो घरं अईइ, नाया, पायवडियाओ दासीओ परुन्नाओ । रायाए वि सुयं । सो वि आगओ । वंदित्ता आसणं दाऊण तं गन्धं पुच्छइ । सा भणइ - एस सो जेण रोहियं नयरं । तुट्ठो निग्गओ मिलिओ । दो वि रज्जाणि तस्स दाऊण दहिवाहणो पवइओ । करकंडू य महासासणो जाओ । सो य किर गोउलप्पिओ । अणेगाणि तस्स गोउलाणि जायाणि । जाव सरयकाले एगं गोवच्छ गं थोरगत्तं सेयं पिच्छइ । भणइ — एयस्स मायरं मा दुहिज्जहा, जया वडिओ होज्जा तया अण्णाणं गावीणं दुद्धं पावेनाह । ते गोवाला पडिसुणंति । सो उच्चत्तविसाणो गंधवसहो जाओ । राइणा दिट्ठो । सो जुद्धिकओ जाओ । पुणो कालेण राया आगओ । पेच्छ महाकायं जुनवसभं पडुएहिं परिघट्टिज्जतं । गोवे पुच्छेइ — कहिं सो वसहो ति ? । तेहिं सो दाइओ तयवत्थो । भणियं च — गोहंगणस्स मज्झे, ढक्कियसद्देण जस्स भज्जंति । दित्ता वि दरियवसभा, सुतिक्खसिंगा समत्था वि ॥ १ ॥ पोराणयगयदप्पो, गलंतनयणो चलंतविसमोट्ठो । सो चेव इमो वसभो, पडुयपरिघट्टणं सहइ ॥ २ ॥ तं तारिसं पेच्छिय गओ विसायं चिंतेइ अणिश्चयं - अहो ! तारिसो होऊण संपइ एयारिसो जाओ एक वसभो, ता सवे अथिरा संसारे पयत्था । तहा हि-जो ताव भोगोवभोगनिबंधणं महामोहहेऊ य अत्थो सो अधुवो । भणियं च - "चवलं सुरचावं व, विज्जुलेहं व चंचलं । पाओवलग्गपंसु व, धणं अथिरधम्मयं ॥ १ ॥ अत्थं चोरा विलुंपंति, उद्दालंति नरेसरा । वंतराय निगूति, गिण्हंति अह दाइया ॥ २ ॥ हुयासणो डद्दे सबं, जलुप्पीलो विणासए । सबस्स हरणं वा वि, करेइ कुविओ जमो ॥ ३ ॥” तहा परमाणंदहेऊ इट्ठजणसंगमो वि अणिचो | कहूं ? – जहा संझाए रुक्खम्मि,
करकण्डुचरित्रम् ।
