________________
श्रीओघनियुक्तिः द्रोणीया
वृत्तिः
॥२०४॥
मङ्गलमिति व ज्ञात-दृष्टान्तः, तंजहान आगतो तेण लद्धो भागो, जो पहावओ ताणं सज्झाओ दिजातेभ्यः रू
RRRRRrrrr
स्पर्श वा ब्याहन्यते, तथा यदि प्रमार्जयन् न प्रविशति ततश्च व्याहन्यते काला, 'भीतः' त्रस्तो वा यदि भवति कालग्रहण
तथाऽपि व्याहन्यते, क्षुते वा ब्याहन्यते, छिनत्ति वा-यदि मार्जारभ्वादिस्तिर्यक् छिन्दन् ब्रजति, ततश्चैभिरनन्तरोदितः विधिः भा. 8 कालस्य वधो-भङ्गो भवतीति ।
|३०९नि. आगम इरियावहिया मंगल आवेयणं तु मरुनायं । सवेहिवि पट्टविएहि पच्छा करणं अकरणं वा ॥ ६५४॥
६५२-६५५ __ आगत्य च गुरुसमीपमीर्यापथिकां प्रतिक्रामति, कायोत्सर्ग चाष्टोच्छासं पञ्चनमस्कारं चिन्तयति, तेनैव चोत्सारयति, मङ्गलमिति पञ्चनमस्कार उच्यते, तत ईर्यापथिकां प्रतिक्रम्य गुरोः 'आवेदयति' निवेदयति कालमित्यर्थः । अत्र मरुओ-13 |बंभणो तेनैव ज्ञातं दृष्टान्तः, तंजहा-कम्हिइ पट्टणे धिजायाणं राइणा दिन्नं, तेसिं च घोसावियं-जो सामन्नो सो गेण्हउ6 आगंतूणं भागं एत्थ, एवं हकारिए जो आगतो तेण लद्धो भागो, जो पुण गामाईसु गतो सो चुको, एवं साहूवि दंड- धारिणा घोसिए जे उवउत्ता ठिया णिवेदिए य काले जेहिं सज्झाओ पट्ठविओ ताणं सज्झाओ दिज्जइ, जे पुण विकहादिणा ठिया ताणं सज्झायकरणं न दिजइ । एतदेवाह-सर्वैः साधुभिः स्वाध्याये प्रस्थापिते सति पश्चात्तेभ्यः स्वाध्यायकरणं दीयते, ये पुनः कालग्रहणवेलायामुपयुक्ता न स्थिताः न स्वाध्यायप्रस्थापनवेलायां सन्निहिता भूतास्तेभ्य स्वाध्यायकरणं न दीयते । इदानीं मरुककथानकमुपसंहरन्नाह
18॥२०॥ सन्निहियाण वडारो पट्टविय पमाय नो दए कालं । बाहिठिए पडियरए पविसइ ताहेव दंडधरो ॥ ६५५॥ 15 सन्निहितानां त्रैविद्यब्राह्मणानां 'वडारो' वण्टकः आकरणं-आह्वानं यथासन्निहितानां, ये तु नागतास्तेषां न वण्टको
