________________
श्रीओघनियुक्तिः द्रोणीया वृत्तिः ॥१८९॥
स्थानानि ? इत्यत आह-वेदना-क्षुद्वेदना तत्प्रशमनार्थं भुते,तथा वैयावृत्त्यार्थ तथा ईर्यापथिकाशोधनार्थ तथा संयमार्थ
भोजनशुस च पेहोपेहपमजणादिलक्षणः, तथा 'पाणवत्तियाए' प्राणसंधारणार्थ, षष्ठं पुनर्धर्मचिन्तार्थ भुङ्क्ते । अधुनैतां गाथां|द्धिः नि. भाष्यकृत्प्रतिपदं व्याख्यानयति, आद्यावयवं तावदाह-नास्ति क्षुत्सरिसी वेदनाऽतो भुञ्जीत तत्पशमनार्थ। दारं। 'छाओ'त्ति ||५७६-५७८ बुभुक्षितो वैयावृत्त्यं कर्तुं न शक्नोति अतो भुङ्क्ते । दारं ॥ ईर्यापथिकां बुभुक्षितो न शोधयति यतोऽतस्तच्छोधनार्थ भुते।।
आहार का|दारं । तथा 'पहाईयं वत्ति पिहोपेहपमजण' इत्यादिकं संयम बुभुक्षितः कर्तुं न शक्नोति यतोऽतो भुङ्क्ते । दारं । थामो
रणानि नि. वा' प्राणस्तस्य परिहानिर्भवति यदि न भुङ्क्ते अतस्तदर्थ भुञ्जीत । दारं । तथा गुणनं पूर्वपठितस्य अनुप्रेक्षा-चिन्तनं ग्रन्थार्थयोः
५७९-५८०
भा. २९०एतदसौ कर्तुमसमर्थः सन् भुते । दारं ॥.
२९१ अना , अहवा न कुन्ज आहारं, छहिं ठाणेहिं संजए । पच्छा पच्छिमकालंमि, काउं अप्पक्खमं खमं ॥ ५८१ ॥ हारकार-- आयंके उवसग्गे तितिक्खया बंभचेरगुत्तीए । पाणदयातवहेउं सरीरवोच्छेयणट्ठाए ॥ २९२ ॥ (भा०)
णानि नि. | आयंको जरमाई राया सन्नायगा व उवसग्गा । बंभवयपालगट्ठा पाणयावासमहियाई ॥ २९३ ॥ (भा०) ४५८१-४८२ तुवहेउ चउत्थाई जाव छउम्मासिओ तवो होइ । छ8 सरीरवोच्छेयणट्ठया होयणाहारो॥ २९४ ॥ (भा०)
भा. २९२
२९४ एएहिं छहिं ठाणेहिं, अणाहारो य जो भवे । धम्म नाइक्कमे भिक्खू, झाणजोगरओ भवे ॥ ५८२॥
अथवा न कुर्यादेवाहारमेभिः षडिः स्थानैर्वक्ष्यमाणलक्षणैः। तत्र नियुक्तिकार एव षष्ठं पदं व्याख्यानयनाह-'पच्छा ॥१८९॥ |पच्छिमकालंमि' पश्चिमकाले-संलेखनाकाले 'आत्मक्षमाम्' आत्महितां क्षमां-क्षान्तिमुपशमं कृत्वा ततः पश्चात्-सुखेन
SAISISSAISISSEISSA
