________________
ओ० २२
अतरंतस्स उ पासा गाढं दुक्खंति तेणऽवभे । संजयपट्टी थंभे सेल छुहाकुड्डुविट्टीए ॥ ३२४ ॥
'अतरंतस्स' अशक्नुवतो ग्लानादेः पार्श्वानि गाढं अत्यर्थ दुःखंति तेन कारणेनावष्टम्भं कुर्वन्ति, अत आह-संयतपृष्ठे स्तम्मे वा 'सेल'त्ति पाषाणमये स्तम्भे सुधामार्थे कुड्ये वाऽवष्टम्भं कुर्वीत, उपधिकां विण्टिकां वा कुड्यादौ कृत्वा ततोऽवष्टम्भं करोति । उक्तमषष्टम्भद्वारम्, इदानीं मार्गद्वारं प्रतिपादयन्नाह
पंथं तु वच्चमाणा जुगंतरं चक्खुणा व पडिलेहा । अइदूरचक्खुपाए सुमतिरिच्छग्गय न पेहे ॥ ३२५ ॥ पथि व्रजन् 'युगान्त' युगं - चतुर्हस्तप्रमाणं तन्मात्रान्तरं चक्षुषा प्रत्युपेक्षेत, किं कारणं ?, यतोऽतिदूरचक्षुःपाते सति सूक्ष्मांस्तिर्यग्गतान् प्राणिनः 'न पेहे' न पश्यति, दूरे दूरे प्रहितत्वाच्चक्षुषः ।
अच्चासन्ननिरोहे दुक्खं दहुंपि पापसंहरणं । छक्कायविओरमणं सरीर तह भत्तपाणे य ॥ ३२३ ॥
अत्यासन्ने निरोधं करोति चक्षुषस्ततो दृष्ट्वाऽपि प्राणिनां दुःखेन पादसंहरणं, पादं प्राणिनि निपतन्तं धारयतीत्यर्थः, अतिसन्निकृष्टत्वाच्चक्षुषः । 'छक्कायविउरमणं' ति षट्कायानां विराधनं भवति, शरीरविराधनां तथा भक्तपानविराधनां करोतीति । इदानीमस्या एव गाथायाः पश्चार्द्ध व्याख्यानयन्नाह
उहमुहो कहरत्तो अवयवंतो विषक्खमाणो य । बातरकाए वहए तसेतरे संजमे दोसा ॥ १८८ ॥ ( भा० ) ऊर्द्धमुखो ब्रजन् कथासु च रक्तः-सकः 'अवयक्तोति पृष्ठतोऽभिमुखं निरूपयन् 'वियक्खमाणो 'त्ति विविध
24-5-7-54
%
