________________
नियुक्तिः
श्रीओघ- अबन्धनमुपधेः 'ठवण' ति पात्रकं च पार्चे निक्षिप्तं न क्रियते अषि तु स्थाप्यते-मुख्यते । एवं प्रत्युपक्षणा पात्रविषया पात्रकंप्रत्यु. प्रतिपादिता, तत्प्रतिपादनाच्चोक्तमुपकरणप्रत्युपेक्षणाद्वारम्, इदानी स्थण्डिलद्वारस्वरूपप्रतिपादनायाह
भा. १७३द्रोणीया
१७७ वृत्तिः अणावायमसंलोए अणवाए चेव होइ संलोए । आबायमसंलोए आवाए चेव संलोए ॥ २९६ ॥
स्थण्डिलप्र'अणावायमसंलोए'त्ति न आपातः-अभ्यागमः स्वपक्षपरपक्षयोर्यत्र स्थण्डिले तदनापातं, 'लोक दर्शने' न संलोको- त्यु नि. ॥११॥
न दर्शनं छन्नत्वाद्यत्र स्थंडिले तदनालोकम्, अनापातं च तदसल्लोकं च अनापातासँल्लोकं एको भेदः स्थण्डिलस्य, तथा २९६-२९७
'अणवाए चेव होइ संलोए' नापातः कस्यचिद्यत्र तदनापातं अनापातं च तत्संलोकं च-अच्छन्नं च, एतदुक्तं भवतिइयत्र स पुरीषं व्युत्सृजति तत्र न कस्यचिदापातः किन्तु दूरस्थिताः पश्यन्ति आकाशत्वादिति अयं द्वितीयो भेदः, सथा-18
न्यदापातमसंलोकम्, आपातः यत्र कश्चिदागच्छति असंलोक-छन्नम् आपातं च तदसंलोकं च आपातासंलोकम्, एतदुक्तं भवति-आपातोऽस्ति सागारिकाणामासन्ना एव तिष्ठन्ति न च वनादिवृत्यादितिरोहितत्वाव्युत्सृजन्तं साधुं पश्यन्ति, एष
तृतीयो भेदः, तथाऽन्यत्-'आवाए चेव होइ संलोए'त्ति आपातः' अभ्यागमः कस्यचिद्यत्र 'संलोकः' संदर्शनं यत्र, दातत्र आपातं च तत्संलोकं च आपातसंलोक सागारिकागमो भवति दूरस्थिताश्च सागारिकाः पश्यन्ति साधुं व्युत्सृजन्तं, हूँ अयं चतुर्थः । इदानीं चतुर्थमेव तावद्भेदं व्याख्यानयति, यतस्तव्याख्यानेऽन्ये विधिप्रतिषेधरूपाः सुज्ञाना भवन्तीति ॥ तत्थावायं दुविहं सपक्खपरपक्खओ य णायचं । दुविहं होइ सपक्खे संजय तह संजईणं च ॥ २९७ ॥
ARANASA
-C44
॥११९॥
