________________
श्रीओघनिर्युक्तिः द्रोणीया वृत्तिः
॥१००॥
स्थापनाकु
भा. १४०१४५
गोगामो तत्थ खुज्जबोरी सा य नाम णिज्जासेण कडुया तत्थ चेडरूवाणि भणति व्रजामो बोराणि खामो तत्थ खुज्जबोरीविलग्गाई ताई डिंभरुवाणि तूवराईणिवि खायंति, न य पज्जत्तीए होइ, अण्णाणि भणंति, किं एएहिं, ताहे अडविंगतया ४ लस्थापन तत्थ बोराणि धरणीए खाइऊण बहूणि पोट्टलगा बंधिऊण आगया सिग्घतरं जाव इमे झाडेंता चैव अच्छंति न तत्तीया जाया, ताहे ते तेसिं अन्नेसिं च देति । एवं चेव इमं खेतं चमढिअं, एत्थ अंबिलकूरो घेत्तूणं चेव आगच्छंति दिवस च हिंडेयवं एवं किलेसो अप्पगं च भत्तं होति, जहा ते अणालसचेडा (तहा जे तरुणा) आयपरहिआवहा ते बाहिरगामभिक्खारिअं जंति ताहे ते अचमढिअगामाओ खीरं दहिमाइयाई घेत्तूण लहुं आगया उग्गमदोसाई य जढा होंति, बालबुड्ढा य अणुकंपया होंति, वीरियायारो य अणुचिन्नो होइ, तम्हा गंतवं बाहिरगामे हिंडएहिं तरुणएहिं । इदानीममुमेवार्थं गाथाभिरुपसंहरन्नाह -
| गामवभासे बयरी नीसंदकडुफला य खुज्जा य । पक्का मालसडिंभा खायंतियरे गया दूरं ॥ १४३ ॥ ( भा० ) सिग्धयरं आगमणं तेसिण्णेसिं च देंति सयमेव । खायंती एमेव उ आयपरिहिआवहा तरुणा ॥ १४४ ॥ ( भा० ) खीरद हिमाइयाणं लंभो सिग्धतरगं च आगमणं । पइरिक्क उग्गमाई विजढा अणुकंपिआ इयरे ॥ १४५ ॥ (भा०)
गामबभासे बदरी सा च निस्स्वन्दकटुकफला कुला च सा च फलिता, तत्र च फलानि 'पक्काम'त्ति तानि च फलानि पक्वानि आमानि च पक्कामानि - अर्द्धपकानीत्यर्थः, ये अलसा डिम्भास्ते भक्षयन्ति । 'इयर'त्ति अनलसाः - उत्साहवन्तो डिम्भरूपास्ते दूरं गताः । तेषां च शीघ्रतरमागमनं संजातं ततश्च बाह्यत आगत्य 'वेसिं अण्णेसिं च दिंति' तेषामलसशिशूना
॥१००॥
