________________
शा
अध्य०३३
उत्तराध्ययनसूत्रम् ॥१६॥
॥६६॥
म्पं नवमेदं ज्ञातव्यं दर्शनावरणम् ॥६॥ मूलम-वेअणि पि अ दुविहं, सायमसायं च आहिनं । सायस्स बहू भेश्रा, एमेवासायस्सवि ॥७॥ ___व्याख्या-वेदनीयमपि द्विविधं, 'सात' सुखं शारीरं मानसं च, इहोपचारात्तन्निमित्तं कर्माप्येवमुक्तं, असातं च तद्विपरीतं । 'सायस्स उत्ति' सातस्यापि बहवो भेदाः, न केवलं ज्ञानदर्शनावरणयोरित्यपिशब्दार्थः, बहुभेदत्वं चास्य तद्धेतूनामनुकम्पादीनां बहुत्वात् । एवमेवेतिबहब एव भेदा असातस्यापि, दुःखशोकादीनां तद्धेतूनामपि बहुत्वादेवेति भावः ॥ ७ ॥
मूलम्-मोहणिज्जपि दुविहं, दसणे चरणे तहा । दसणे तिविहं वुत्तं, चरणे दुविहं भवे ॥८॥ सम्मत्तं चेव | मिच्छत्तं, सम्मामिच्छत्तमेव य । एआओ तिरिण पयडीओ, मोहणिज्जस्स दंसणे ॥६॥ चरित्तमोहणं कम्म, | दुविहं तु विआहिअं । कसायवेअणिज्ज तु, नोकसायं तहेव य ॥१०॥ सोलसविह भेएणं, कम्मं तु कसा. | यजं । सत्तविह नवविहं वा, कम्मं नोकसायजं ॥११॥ ___व्याख्या–मोहनीयमपि द्विविधं वेदनीयवत् , द्वैविध्यमेवाह-दर्शने' तस्वरुचिरूपे 'चरणे' चारित्रे, ततो दर्शनमाहनीयं चारित्रमोहनीयं चेत्यर्थः । तत्र 'दर्शने' दर्शनविषयं मोहनीयं त्रिविधं उक्तं, 'चरणे' चरणविषयं द्विविधं भवेत् ॥८॥ दर्शनमोहनीसूत्रैविध्यमाह-'स- म्यक्त्वं शुद्धदलिकरूपं यदुदयेपि तत्त्वरुचिः स्यात् १ । 'चेव' पूत्तौं, मिथ्याभावो-मिथ्यात्वमशुद्धदलिकरूपं यतोऽस्तवेतु तत्त्वबुद्धिर्जायते २। सम्पम्मिथ्यात्वं शुद्धाशुद्धदलिकरूपं यतो जन्तोरुभयस्वभावत्वं स्यात् ३ । इह सम्यक्त्वाद्या जीवधर्मास्तद्धेतुत्वाच्च दलिकानामपिवय
ONEONCOING
