________________
ता
उत्तराध्ययनस्त्रम् ॥७२॥
॥७२॥
ASH
रूपाद्यपरिभावनं, अकीर्त्तनं च नामतो गुणतो वा स्त्रीजनस्य, आर्यध्यानं धर्मादि तद्योग्य-तद्धेतुत्वेनोचितं आर्यध्यानयोग्य, 'हितं पथ्यं,
अध्य०३२ सदा ब्रह्मचर्ये रतानां । ततो न स्त्रीणां रूपादि सरागं द्रुष्टुं व्यवस्येदिति स्थितम् ॥१५॥ ननु विकारहेतौ सति ये निर्विकाराः स्युस्त एव धीरास्तत्किं विविक्तशयनासनत्वमिष्यते ? इत्याशंक्याह-"कामं तुति" अनुमतमेवैतत् यद्देवीभिरपि आस्तां मानुषिभिः'भूषिताभिः'अलंकृताभिः न नैव 'चाइअत्ति' शकिताः 'क्षोभयितु' चलयितुं त्रिगुप्ताः मुनयः, तथापि एकान्तं हितमिति ज्ञात्वा विविक्तभावो मुनीनां प्रशस्तोऽन्तर्भावितणिगर्थतयाप्रशंसितो जिनायैः । अयं भावः-स्त्र यादिसंगे प्रायो योगिनोऽपि तुभ्यन्ति येपि न क्षुभ्यन्ति तेऽप्यवर्णादिदोषभाजो भवन्तीति विविक्तत्वमेव श्रेयः ॥ १६ ॥ इदमेव समर्थयितु स्त्रीणां दुरतिक्रमत्वमाह-मोक्षाभिकांक्षिणोऽपि मानवस्य संसारभीरोरपि स्थितस्यापि 'धर्म' श्रुतधर्मे अपिशब्दश्च कोऽपि सर्वत्र सम्बध्यते, 'न' नैव एतादृशं 'दुस्तरं' दुरतिक्रममस्ति लोके यथा स्त्रियो बालानां-निर्विवेकानां मनोहरा वालमनोहरा दुस्तराः ॥ १७ ।। स्त्रीसङ्गातिक्रमे गुणमाहमूलम्-एए असंगे समइक्कमित्ता, सुहृत्तरा चेव हवंति सेसा। जहा महासागरमुत्तरित्ता, नई भवे अवि की गङ्गासमाणा ॥१८॥ कामाणुगिद्धिप्पभवं खु दुक्खं, सव्वस्स लोगस्स सदेवगस्स । जं काइनं माणसि || च किंचि, तस्संतगं गच्छइ वीअरागो॥१६॥ जहा य किंपागफला मणोरमा, रसेण वरणेण य भुज्जमाणा । | ते खुद्दए जीवित्र पञ्चमाणा, एओवमा कामगुणा विवागे ॥२०॥ जे इंदिआणं विषया मणुण्णा, न तेसु | भाव निसिरे कयाई । न यामणुरणेसु मणंऽपि कुजा, समाहिकामे समणे तवस्सी ॥२१॥
evee
sܦܩܝܟܩܬܕܒܕܩܟܗ
eeeeeee
